PASPALUM. 153 



bouw en per dag wordt echter reeds buitengewoon hoog genoemd, bij 

 verbouw in het groot waarschijnlijk lang niet te bereiken. 



Paspalum dilatatum wordt bijna zonder uitzondering zeer. gunstig waarde, 

 beoordeeld, hoewel het vee er somtijds eerst aan moet wennen. Op 

 Java is het voorgekomen, dat paarden het afgesneden gras weigerden, 

 ook al was het met ander gras vermengd ; wel wilden zij Het afweiden. 

 Ook zou het wel eens diarrhee veroorzaken, waartegen men zich kan 

 vrijwaren door het na het snijden eerst wat te laten verwelken. Men 

 wijst er voorts op, dat het vee niet kan teren op australisch gras 

 alleen en beveelt daarom aan eiwitrijke leguminosen bij te voederen 

 (Backer, Teysinannia 1913, bl.211). Sohns(Veeartsenijkundige Bladen 

 1915, bl. 87) vestigt er bovendien de aandacht op, dat het geen (be- 

 ter gezegd : zeer weinig) kalk bevat. Bij het Remontedepöt te Pada- 

 larang gedijt P. dilatatum goed. Naar het oordeel van den directeur, 

 den heer Groeneveld (Veeartsenij kundige Bladen 1914, bl. 147), heeft 

 het geen bijzondere voordeden boven bengaalsch gras ; het is 

 minder grof, doch de productie is iets geringer. Te Tjisaroea liet hij 

 er blijkens Jaarboek 1917 Dept v. L. N. & H., bl. 357 weiden van aan- 

 leggen. In de laagvlakte op Java, waar het bij langdurige droogte geen 

 voldoende opbrengst geeft, is het thans vrij wel volkomen verdrongen 

 door bengaalsch gras, maar in de bergstreken wordt het nog zeer vaak 

 aangeplant, vooral aan terras- en wegranden in thee- en kinatuinen. 



19/iei. Paspalum scrobiculatum linn. (P. cartilagineum presl., 



P. longifolium roxb., P. orbiculare forst., P. su- 

 matrense roth., P. Zollingeri steud.). 

 Volksnamen. Herbe a épée, Ditcli millet, Koda, Koda millet, 

 Kodra — Mal.: Roempoet gëgëndjoeran, Tèlor sêntadoe — 

 Soend.: Djoekoet pingping kasir — Jav.: Djaringan, Gëndioran, 

 Kodoan, Soekët kinangan, S. krisik, S. mënir, S. tjiloerang, 

 Toeion gilig — Mad.: Rebha oelaan — Flores: Dakat (Mangg.) — 

 Bwool : Boelili amèko — Tern.: Njèlo-njèlo — Tidore: id. 

 Overblijvend, zeer vormenrijk, vaak sterk uitstoelend en ten 

 slotte vrij groote pollen vormend, 0.08 tot 1.40 M. hoog gras, zon- 

 der uitloopers, met opgerichte of schuin opstaande, samengedrukte 

 halmen, die zachte bladeren en aan en nabij den top 2 tot 18 aan- 

 vankelijk opgerichte, later wijd afstaande aren dragen, welker 

 platte spil aan de onderzijde is bezet met 2 — ook wel eens 3 of 4 

 — dichte rijen van breed langwerpigronde, 2 a 3h mM. lange, plat- 

 te, kale of kort-zachtharige aartjes. Het is gevonden van Sumatra tot waarde. 

 Nieuw-Guinea en komt op Java voor van af de laagvlakte tot op 

 1900 M. zeehoogte op zonnig of zwak beschaduwd, vochtig terrein 

 aan weg- en greppelranden, terraswanden, op grasvelden, in djati- 

 bosschen en voorts als onkruid in thee-, rubber- en kinatuinen. 

 Vaak treedt het op in een aanzienlijk aantal elk op zichzelf 

 staande individuen : aaneengesloten complexen vormt het nooit. Het 

 levert een vrij aanzienlijke hoeveelheid blad, veel minder echter 

 dan P. dilatatum, waarbij het ook achterstaat in voedingswaarde, 

 hoewel deze ook bij P. scrobiculatum. ofschoon aan zeer groote 

 schommelingen onderhevig, gemiddeld bevredigend is. Voor cultuur 

 is het niet aan te bevelen, want waar het groeien wil gedijt ook het 

 veel betere P. dilatatum. In Eng.-lndië staat het onder verdenking 



