156 



GRAMINEAE. 



Gazongras. vrij grof is het in regenrijke streken zeer geschikt voor gazons 

 (Backer, Teysmannia 1913, bl. 'M 1). 



19^:616. Digitaria eminens backer (D. e 1 y t h rob I ep h ara miq., 



Pan ie u in ely t h rob lepharu m STEUD., P. eminens 



STEUD.). 



Volksnamen onbekend. 

 Meer of minder sterk uitstoelend, droogtelievend gras met op- 

 stijgende of zich tusschen andere planten door omhoog werkende, 

 vrij slappe halmen en bladscheeden die dicht bezet zijn met zeer 

 korte haren. De lijnvormige, 5 tot 20 cM. lange en 4 a 10 mM. bree- 

 de bladeren zijn ruw gerand, van onderen met kleine borsteltjes, 

 van boven ijl met lange haren bezet. De ten getale van 2 tot 5 op 

 en nabij den halmtop bijeen geplaatste aren bezitten een 10 tot 24 

 cM. lange. 1 a \\ mM. breede spil, welke aan de onderzijde de 

 paarsgewijs bijeen zittende, ongelijk gesteelde aartjes draagt ; het 

 langste steekje van elk paar meet 3| a 5 mM., het kortste \ h \\ 

 mM. De aartjes zijn verreweg de grootste uit dit geslacht, een 

 lengte bereikend van 5 a 6 mM. ; het onderste kafje is steeds 

 aanwezig en het tweede — korter dan het aartje — is tusschen de 

 nerven en langs de randen dicht bezet met aanvankelijk aanliggende; 

 later meer afstaande haren ; het derde kafje — even lang als het 

 aartje — is op gelijke wijze behaard en de 2 a 3 mM. lange rand- 

 haren staan ten slotte horizontaal af gelijk de tanden vaneen kam, 

 als wanneer zij bijzonder sterk opvallen. Het vierde, onbehaarde 

 kafje, dat de eenige tweeslachtige bloem omsluit, is bij rijpheid 

 waarde. geel of geelbruin gekleurd. Dit gras is in den Maleischen Archipel 



tot dusverre alleen bekend van Oost-Java, Madoera en de Kangean- 

 groep, waar het in streken met krachtigen oostmoesson tusschen 

 5 en 25 M. zeehoogte is gevonden op zonnig of matig beschaduwd, 

 droog terrein in djatibosschen, struikwildernissen en aan wegen, 

 meest in verstrooide exemplaren, noch plaatselijk ook wel in groote 

 hoeveelheid. Het produceert een matige hoeveelheid blad en wordt 

 door de bevolking beschouwd als een bruikbaar veevoeder. De eenige 

 er tot nu toe van gemaakte analyse wees een voedingswaarde uit even 

 beneden het middelmatige. Voor cultuur kan het niet in aanmerking 

 komen, daar op de droge gronden die het verkiest andere bruikbare 

 grassen, zooals Themeda imberbis en Andropogon micranthus, een 

 aanmerkelijk grooter opbrengst geven (Backer). 



Digitaria longiflora pers. (D. digitata buese, Paspa- 

 lniii brevifolium pluegge, P. longiflorum retz., 

 P. m inutif loru m steud.). 



Volksnamen onbekend. 

 Meer of minder sterk uitstoelend gras met nu eens opstijgende, 

 niet of alleen onder aan den voet wortelende, dan weer over groo- 

 te lengte kruipende en rijkelijk wortelslaande halmen en met kale 

 of behaarde bladscheeden. De blauwgroene bladeren zijn lijn- "f 

 lancetvormig met breeden voet en spitsen top, niet of nauwelijks 

 ruw gerand, meestal kaal of bijna kaal, soms aan beide zijden 

 langharig; hun afmetingen zijn zeer veranderlijk, n.l. 7 tot 150 

 m \\. langen \\ tot mM. breed. Aan en nabij tien top draagt de halm 



