58 



GRAMINEAE. 



spitsten top. Dit gras is in den Maleischen Archipel tot op heden 

 alleen gevonden in de res. Rembang op Java en op het eiland Poe- 

 teran nabij Madoera tusschen 50 en 100 M. zeehoogte op periodiek 

 sterk uitdrogende, zware mergelgronden in djatibosschen en op 

 droge akkers, plaatselijk soms in groote hoeveelheid maar elk indi- 

 vidu afzonderlijk groeiend, niet vegetatievormend. Het produceert 

 een geringe hoeveelheid zacht blad, doch omtrent de voedingswaarde 

 is niets positiefs bekend. Voor cultuur kan het wegens de lage 

 opbrengst zeker niet in aanmerking komen (Backer). 



Digitaria Perrottetii backer (Panicum Perr. kunth, Pas- 

 pal urn Perr. hook. f.). 

 Volksnamen onbekend. 

 Gras, 0.25 tot 0. 50 M. hoog, met aan den voet kruipende, daar- 

 boven opgerichte, dunne halmen, aan den voet een dichten haarkrans 

 dragende, daar boven fijn behaarde of kale bladscheeden en lijn- 

 vormige bladeren van 5 a 17 cM. lengte en 4 a 8 mM. breedte, die 

 van boven dan wel aan beide zijden ijl of matig dicht bezet zijn met 

 fijne haren. De eindelingsche bloeiwijze is pluim- tot trosvormig ; 

 de hoofdas bereikt een lengte van 3h tot 15 cM. en draagt 8 a 25 aren, 

 waarvan de onderste, die korter zijn dan de hoofdas, ten getale 

 van 3 tot 8 zijn bijeen geplaatst, terwijl de hoogere paarsgewijs of 

 afzonderlijk staan. De aarspil is slechts '/ 4 a '/ 3 mM. breed en draagt 

 aan de onderzijde afwisselend links en rechts de paarsgewijs inge- 

 plante, ongelijk gesteelde aartjes ; het grootste steeltje van elk 

 paar overtreft in lengte het er door gedragen aartje. Deze aartjes, 

 die 2 a 2\ mM. lang worden, zijn groen dan wel meer of minder sterk 

 paars aangeloopen en op Java in den regel kaal, soms echter fijn 

 behaard ; hun onderste kafje ontbreekt, het tweede is bijna even 

 lang als het aartje en het derde even lang als dit laatste, terwijl het 

 vierde kafje, dat de eenige tweeslachtige bloem omsluit, spits of 

 toegespitst is. In den Mal. Archipel is deze plant tot dusverre alleen 

 gevonden op Java. waar zij van het Westen tot het Oosten op vele 

 plaatsen in de bergstreken tusschen 1300 en 2300 M. hoogte is aan- 

 getroffen op lichtere gronden op open, grazig terrein, aan wegranden, 

 op zandige akkers, in kinatuinen en tjemarabosschen. Zij levert een 

 betrekkelijk geringe hoeveelheid blad en wordt door alle herbivoren 

 gaarne gegeten ; de voedingswaarde moet, blijkens het gemiddelde 

 van een tweetal analyses, zeer voldoende worden genoemd. Voor 

 cultuur komt dit gras echter wegens te lage opbrengst niet in aan- 

 merking (Backer). 



Digitaria pertenuis buese. 

 Volksnamen onbekend. 

 Nietig grasje, 0.02 5 tot 0.07 5 M. hoog, met kruipende, onder- 

 of bovenaardsche uitloopers, waaruit zich van afstand tot afstand 

 een gedrongen, vaak sterk vertakt, nieuw plantje ontwikkelt. De 

 dicht bijeen geplaatste 5 tol 15 mM. lange en 1 a 2 mM. breede bla- 

 deren zijn aan heide zijden ijl bezet met afstaande lange haren en 

 de bladscheeden zijn op gelijke wijze behaard. De assen der uit 1 tot 

 3 aren bestaande slechts 5 tot 12 mM. lange bloeiwijzen zijn nauwe- 

 lijks ' , mM. breed ; zij dragen aan de onderzijde — paarsgewijs 



