DIGITARIA - F.RIOCHLOA. 161 



1 a Ij mM. lange naald draagt, welke bezet is met korte, schuin op- 

 staande borsteïtjes. Dit voorheen alleen van Australië bekende waarde, 

 gras is in den Mal. Archipel tot dusver gevonden bij Pasoeroean op 

 Java en op de Kangean-eilanden. Het werd aangetroffen op vochtig 

 of drassig grasland op 2 a 5 M. zeehoogte, op beide vindplaatsen 

 locaal in groote hoeveelheid. Het levert een aanzienlijke hoeveelheid 

 zacht blad en zal in waarde wel gelijk mogen worden gesteld — posi- 

 tieve gegevens ontbreken vooralsnog — aan de beide andere soorten 

 en derhalve voorloopig zijn te rangschikken onder de vrij goede 

 voederplanten (Backer). 



19/164. Eriochloa ramosa o.k. (E. annulata kunth, Miliuin 



ram os u in retz.). 



Volksnamen. Sawoe: Djoeoc njaboe delo — Flores: Karepa 



(Mangg.). 

 Gras, veel gelijkend op E. subglabra, doch daarvan gemakkelijk 

 te onderscheiden doordat van de aartjes het onderste kafje ont- 

 breekt, het derde geen palea bezit en nooit meeldraden omsluit, 

 terwijl het vierde gekroond wordt door een met schuin opstaande 

 borsteïtjes bezette naald ter lengte van 0.4 a 0.6 mM. Met uit- 

 zondering van den fijn behaarden voet zijn de bladscheeden kaal, 

 evenals de bladeren, die over het algemeen smaller zijn dan bij 

 E. subglabra. Vruchten brengt deze soort geregeld voort. In den Mal. waarde. 

 Archipel is dit mogelijk uit tropisch Amerika — maar dan reeds 

 zeer lang geleden — ingevoerde gras tot dusverre gevonden op Java 

 & Madoera, de Kangean-groep, Sawoe en Flores. Op Java, waar het 

 beperkt is tot streken beneden 50 M. zeehoogte, is het in het wes- 

 telijk deel alleen aangetroffen bij Batavia, in het centrale deel op 

 enkele plaatsen aan de noord- en zuidkust, doch in het oostelijk deel 

 zijn er vele vindplaatsen van bekend. Het groeit op de zwaardere 

 gronden op periodiek vochtig of drassig en in den oostmoesson 

 dikwijls zeer sterk uitdrogend terrein, plaatselijk vaak in groote 

 hoeveelheid. Op gunstig terrein levert het een vrij aanzienlijke 

 hoeveelheid blad, dat door alle herbivoren gaarne wordt gegeten. 

 Door de bevolking wordt het onder de goede of althans middel- 

 matige voederplanten gerangschikt, welk gunstig oordeel beves- 

 tiging vindt in de uitkomsten der eenige er tot nu toe van gemaakte 

 analyse, welke een vrij hooge voedingswaarde uitwijst (Backer). 



19/164. Eriochloa subglabra hitchcock. 



Volksnamen. Carib grass — Mal.: Roempoet bëngalaan, R. ki- 

 likan (Batav.) — Jav.: "Loegoetan, Paitan, Pêndjalinan, Soekët 

 përon, S. përonan, S. sikong. 

 Overblijvend, forsch, zeer sterk uitstoelend gras met soms ge- 

 heel opgerichte, meestal echter aan den voet kruipende en wortel- 

 slaande, 0.50 tot 1.50 M. lange, holle, onbehaarde halmen en aan 

 den voet (op de knoopen) of over de geheele lengte fijn-langharige 

 bladscheeden. De lijnvormige, ruw gerande, blauwgroene bladeren 

 met breeden voet en spitsen top zijn nu eens aan beide zijden ijl 

 bezet met lange, dunne haren, dan weer met uitzondering van den 

 dicht-kortharigen voet kaal. De opgerichte, 12 tot 24 cM. lange, 

 min of meer pluimvormige bloeiwijze bestaat uit 6 tot 15 tros- 

 vormig' gerangschikte schijnaren, die van onderen naar boven in 



Nuttige Planten I. 11 



