166 GRAMINEAE. 



mM. ; de twee onderste, op opvallend ongelijke hoogte ingeplante 

 glumae dragen nabij ^\cn top enkele lange haren en zijn ongeveer 

 even lang ais het aartje, terwijl de twee volgende kafjes, beide 

 sterk gewelfd en vrij dicht behaard, elk een tweeslachtige bloem 

 omsluiten. Dit grasje is in den Mal. Archipel tot dusverre nog 

 slechts bekend van één enkele groeiplaats ; in Midden- Java werd het 

 op (\<^n Merbaboe op ca 1200 M. zeehoogte in gering aantal aange- 

 troffen aan een greppelrand op zandig terrein. Voor voedernlant 

 komt het ook wegens zijn zeer geringe afmetingen natuurlijk niet in 

 aanmerking (Backer). 



19/16& Isachne pangerangensis z. & n. sensu ampüato (I. firmula 



buese, I. Kunthiana auct., I. monticola buese, 

 I. virgata nees, Panicum rhabd inu m steud.). 

 Volksnamen. Jav.: Tjèngon. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend gras, zeer veranderlijk van af- 

 metingen, 0.03 tot 0.80 M. hoog, met onbehaarde, holle, bij kleine 

 individuen geheel opgerichte of schuin opstaande, bij groote aan 

 den voet kruipende en rijkelijk wortelslaande halmen. De blad- 

 scheeden zijn nu eens alleen langs den rand gewimperd en aan den 

 voet (op de knoopen) fijn-zachtharig, dan weer rondom bezet met 

 op knobbels ingeplante, lange haren ; het tongetje is opgelost in 

 een rij lange haren. De 10 tot 150 mM. lange en 2 tot 15 mM. breede 

 bladschijf is eirond-lancétvormig met hreeden, afgeronden voet, 

 spitsen top en verdikte, ai of niet gewimperde randen ; nu eens is 

 zij alleen aan de onderzijde bezet met korte haren, dan weer aan 

 beide zijden voorzien van op knobbels ingeplante lange haren. De 

 15 tot 180 mM. lange pluim is meer of minder sterk vertakt, soms 

 gedrongen, soms losser of zelfs ijl, met kortere of langere zij- 

 takken, die bezet zijn met kleine borstelt jes en vaak bovendien 

 met lange haren. De 2 a 3 mM. lange, aanvankelijk langwerpig- 

 ronde doch later meer omgekeerd-eivormige, groene of paarse aartjes 

 hevaiten een onderste tweeslachtige en bovenste vrouwelijke of 

 tweeslachtige bloem. De twee onderste kafjes bezitten 5 a 7 krach- 

 tige nerven, zijn — vooral bij forsche individuen van meer vochti- 



tandplaats — gewoonlijk wat langer en soms zelfs aanmerkelijk 

 langer dan de twee volgende, terwijl zij bij oude aartjes of indivi- 

 duen van ongunstige standplaats ook wel even lang of zelfs iets 

 korter zijn ; soms zijn zij kaal, soms (vooral in de bovenhelft) 

 meer of minder dicht bezet met kortere of langere haren. De bloem- 

 dragende kafjes zijn beide sterk gewelfd en fijn behaard. Dit gras 

 is het geheele jaar door in bloei te vinden. In den Mal. Archipel 

 werd hel tot dusverre ingezameld op Sumatra, Borneo en Java ; op 

 laatstgenoemd eiland is het beperkt tot de bergstreken van af 

 den Pangerango oostwaarts tot den ldjen tusschen 1200 en 3000 M. 

 zeehoogte, vooral boven 1400 M. liet groeit op vochtig of droog, 

 zonnig of beschaduwd, vruchtbaar of onvruchtbaar terrein op gras- 

 vlakten, in moerassen en struikwildernissen, in tjëmara- en andere 



Chen en aan wegranden, plaatselijk vaak in groote hoeveelheid 

 doch zelden vegetat k-vormend. Al naar gelang van de standplaats 

 varieert het zoo sterk in voorkomen, dat het onder meerdere namen 

 is beschreven : op dor, onvruchtbaar, zonnig terrein blijft het klein 



