176 GRAMINEAE. 



zonder echter vegetatievormend op te treden. Het wordt door alle 

 herbivoren gegeten, maar de opbrengst is gering of hoogstens zeer 

 matig en bestaat bovendien voor een groot deel uit harde halmen, 

 terwijl de theoretische voedingswaarde volgens het gemiddelde van 

 een drietal analyses beneden het middelmatige blijft. Hier is het bij 

 de bevolking dan ook als voederplant niet bijzonder gezien. Het ge- 

 halte aan ruwvezel is aanzienlijk ; soms bedraagt het de helft van 

 het totaal droog gewicht. 



Watt's Economie Products vermeldt, dat P. flavidum in het Pre- 

 sidentschap Bombay geregeld wordt verbouwd als het goedkoopste 

 van alle granen ; de vruchten kunnen jaren lang opgeslagen blijven 

 zonder door insecten te worden aangetast en worden daarom bewaard 

 als reserve voor tijden van schaarschte en hongersnood. 



Panicum geminatum forsk. (P. f 1 u i t a n s retz.). 



Volksnamen onbekend. 

 Overblijvend gras met aan den voet kruipende en wortelslaandc, 

 daar boven schuin opstaande, ronde, onbehaarde, 0.60 tot 1.20 M. 

 lange halmen, los aanliggende, kale bladscheeden en zeer kort, in 

 haarvormige slippen verdeeld tongetje. De 5 tot 32 cM. lange en 

 6 a 10 mM. breede bladeren zijn lijnvormig met breeden voet en 

 spitsen top, ruw gerand, van boven bezet met fijne, korte haren, 

 van onderen kaal. De bloeiwijze bestaat uit 10 tot 30 trosvormig 

 gerangschikte, opgerichte en vaak tegen de hoofdas gedrukte aren, 

 die alle of meerendeels langer zijn dan de haar scheidende tus- 

 schenruimten. De spil der 6 tot 25 mM. lange aren is boven de 

 inplanting van het hoogste normale aartje verlengd in een nietig 

 spitsje, dat niet boven den top van dat aartje uitsteekt en niet 

 zelden nog een of twee rudimentaire aartjes draagt. De 2\ a 3 mM. 

 lange tweebloemige aartjes zijn in twee rijen geplaatst langs de 

 onderzijde der aarspil ; zij zijn kort gesteeld, schuin opstaand, aan 

 den eenen kant plat, aan den anderen sterk gewelfd, bleekgroen 

 van kleur en kaal. Het onderste kafje is veel minder dan half zoo 

 lang als het aartje en het tweede wat korter dan het aartje, ter- 

 wijl het derde (dat een mannelijke bloem omsluit) en het vierde 

 (dat een tweeslachtige bloem bevat) even lang zijn als het aartje ; 

 het vierde aartje is niet of zeer onduidelijk geknobbeld. Van P. 

 flavidum, waarop dit gras gelijkt, is het behalve door de stand- 

 plaats terstond te onderscheiden door de aren, die bij P. geminatum 

 langer zijn dan de haar scheidende tusschenruimten. Van P. mucro- 

 natum, waarop het sprekend gelijkt, is P. geminatum te onderkennen 

 door zijn veel korter spitsje op den top der aarspillen en zijn 

 glad of nagenoeg glad vierde kafje. In den Archipel is P. geminatum 

 tot dusverre nog alleen gevonden op Java en daar slechts op twee 

 plaatsen, u.l. bij Tandjong Priok en bij Soerabaja, op vochtigen 

 of drassigen, zilten kleigrond nabij de zee, plaatselijk soms in 

 vrij groote hoeveelheid, hoewel niet vegetatievormend optredend. 

 Om een rol van eenige bcteekenis als voederplant te spelen is het 

 hier derhalve te zeldzaam. Omtrent de waarde als zoodanig is niets 

 positiefs bekend, doch het vertoont in habitus, afmetingen en stand- 

 plaats zoo groote overeenkomst met P. mucronatum, dat men geneigd 

 is het als ongeveer gelijkwaardig daarmede te beschouwen (Backer). 



