186 GRAMINEAE. 



lengte kruipende, daar boven opgerichte, 1.00 tot 2.50 M. lange, 

 holle, onbehaarde, vrij harde halmen, bladscheeden welke aan den 

 voet op de knoopen dicht-zachtharig, langs den voorrand gewimperd 

 doch overigens kaal zijn, en kort, afgeknot tongetje. De 8 tot 20 

 c.W. lange en 6 tot 22 mM. breede, nog al stijve bladeren zijn lan- 

 cetvormig niet afgeronden voet en spitsen top, ruw gerand, kaal of 

 ijl behaard. De bloeiwijze is een opgerichte of ietwat overhangende 

 pluim van 10 tot 30 cM. lengte met niet zeer talrijke, meest op- 

 gerichte of schuin opstaande doch ook wel wijd afstaande, lange, 

 ruwe zijtakken, welke of zelve, of aan korte opgerichte zijtakken 

 de aartjes dragen. Deze zijn grooter dan van eenige andere op Java 

 in het wild groeiende Panicum-soort, 5 a 6 mM. lang, onbehaard en 

 éénbloemig. De kafjes zijn aan den top min of meer samengeknepen ; 

 het onderste is wat korter dan het aartje, het tweede en derde 

 zijn zoo lang als het aartje, evenals het gladde vierde, dat een 

 i. tweeslachtige bloem omsluit. Dit in tropisch Amerika inheemsche 



gras is in meerdere tusschen de keerkringen gelegen landen der 

 Oude Wereld verwilderd. Hier is het bekend van den Riouw-archipel, 

 Banka en Java. Op Java is het beperkt tot een vrij groot gebied in 

 het westelijk deel (Oost-Bantam. Z. W. Batavia, West-Preanger), waar 

 het tusschen 50 en 600 M. zeehoogte op verscheiden plaatsen werd 

 ingezameld. Het groeit op open plekken of in lichtere gedeelten 

 van niet te droge bosschen en aan schaduwrijke wegranden, plaatse- 

 lijk in groote hoeveelheid en soms over kleine uitgestrektheid 

 zelfs vegetatievormend optredend. Het levert een niet onaanzien- 

 lijke hoeveelheid blad, en schijnt wel bruikbaar voor veevoeder ; 

 de theoretische voedingswaarde is blijkens een viertal analyses 

 aan sterke schommelingen onderhevig, doch gemiddeld ruim voldoende 

 te noemen. Of het inderdaad ook als voederplant wordt gebiuikt is 

 onbekend, doch groot zal het nut niet zijn, daar het wildhoutbosch 

 niet de plaats is waar de inlander zijn veevoeder snijdt (Backer). 



,9/166. Panicum paludosum roxb. ( P. proliferum lamk var. 



paludosum stapf). 



Volksnamen. Alf. Minah. : Gelolon (t. b.). 

 Overblijvend, of tengevolge van periodiek sterke uitdroging 

 der standplaats éénjarig, sterk uitstoelend gras met bij kleine 

 exemplaren opgerichte, bij grootere individuen kruipende of drijven- 

 de en aan de lagere knoopen rijkelijk wortelslaande, onbehaarde, 

 0.50 tot 1.00 M. lange halmen, kale bladscheeden en lang gewimperd, 

 kort tongetje. De 12 tot 30 cM. lange en 4 tot 15 mM. breede, 

 blauwgroene bladeren zijn lijnvormig met breeden voet en spitsen 

 top, ruw gerand en ook aan de bovenzijde door de aanwezigheid van 

 kleine borsteltjes opvallend ruw. De bloeiwijze is een 10 tot 25 

 cM. lange, sterk vertakte pluim met ruwe assen. De aartjes zijn 

 langwerpig, spits, 3', a 4j mM. lang, kaal en éénbloemig. Het 

 stompe onderste kafje is veel korter dan het aartje, liet tweede zoo 

 lang als het aartje, even als het derde, dat al of niet een smallere 

 en kortere palea omsluit, terwijl het gladde, een tweeslachtige bloem 

 bevattende vierde kafje weer korter is dan het aartje. Het bloeit op 

 Java rijk en brengt daar overvloedig vrucht voort. De vee! er op ge- 

 lijkende en soms er mee verward wordende P. repens is er gemakkelijk 



