PANICUM. 187 



van te onderscheiden doordat o. m. deze laatste wortelstokken bezit, 

 zijn pluimtakken glad en de bladeren nauwelijks ruw zijn. Panicum waarde, 

 paludosum is in den Mal. Archipel tot dusverre bekend van Sumatra, 

 Java & Madoera en Celebes. Op Java is het in het westelijk deel op 

 meerdere plaatsen gevonden, doch in het centrale deel slechts ééns 

 ingezameld. Het komt voor van af de laagvlakte tot op 1650 M. zee- 

 hoogte op vochtig, bij voorkeur zelfs geïnundeerd terrein op akkers 

 en vooral in poelen en slokans, nu eens in verspreide exemplaren, 

 dan weer in wat grooter hoeveelheid bijeen : over het algemeen behoort 

 het echter tot de zeldzame grassen. Het levert een vrij aanzienlijke 

 hoeveelheid blad en is bruikbaar voor veevoeder (Teysmannia 1917, 

 bl. 284). De eenige er tot dusverre van gemaakte analyse wees een 

 bevredigende voedingswaarde uit, doch het is te zeldzaam om als 

 voederplant een rol van eenige beteekenis te spelen en bij nader inzien 

 biedt het niet voldoende voordeden om het voor cultuurproeven te 

 kunnen aanbevelen (Backer). 



Panicum patens linn. (P. carinatum presl., P. obli- 

 q u u m roth., P. radicans retz., P. trigonum retz.). 

 Volksnamen. Mal. : Roempoet soemboe (Menado), R. tèlor ikan — 

 Soend. : Kasoep — Jav. : Emprit-ëmpritan idjo, Prit-pritan 

 idjo, Ragoemon — Mad. : Has-alasan — Alf. Minah. : Koendoe 

 sela (t. 1.) — Ternate : Oekoe menjofo. 

 Overblijvend gras, zeer veranderlijk van afmetingen, met dunne, 

 aan den voet kruipende en wortelslaande, daar boven opgerichte of 

 schuin opstaande halmen, bladscheeden die langs den voorrand of 

 rondom bezet zijn met lange haren en kort tongetje. De zachte, 

 gewoon groene, 3 tot 16 cM. lange en 4 tot 22 niM. breede bladeren 

 zijn lancetvormig met min of meer versmalden, spitsen, stompen of 

 afgerond-hartvormigen voet en spitsen top; zij zijn ruw gerand, 

 kaal of aan beide zijden ijl bezet met lange haren. De bloeiwijze 

 is een losse, 4 tot 50 cM. lange, vaak sterk vertakte pluim met 

 lange, dunne zijtakken; de ± U mM. lange éénbloemige aartjes 

 zijn meerendeels lang gesteeld, scheef omgekeerd-eirond, zeer ongelijk- 

 zijdig, nu eens over de geheele oppervlakte behaard, dan weer 

 kaal behalve aan den uitersten top. Het aan de vlakke zijde van het 

 aartje geplaatste onderste kafje is veel korter dan het aartje en 

 het zeer sterk buikig gewelfde tweede kafje is langer dan het 

 eerste, doch ook korter °dan het aartje, terwijl het derde zoo lang 

 is als het aartje en het bleeke, gladde, kale vierde kafje, dat een 

 tweeslachtige bloem omsluit, ongeveer even lang is als het aartje. 

 Dit gras is verbreid over den geheelen Archipel ; op Java komt het waarde, 

 voor van het Westen tot het Oosten van af de laagvlakte tot 

 op 1300 M. zeehoogte en mogelijk nog hooger. Het groeit op matig 

 beschaduwd, niet al te droog maar ook niet zeer vochtig terrein op 

 belommerde erven, aan beschaduwde wegranden, in kampongboschjes, 

 pagcrs en struikwildernissen, in djati- en ander bosch en soms ook 

 in theetuinen, plaatselijk vaak talrijk, niet zelden in zeer groote hoe- 

 veelheid en soms zelf vegetatievormend. De grootere, vooral in de 

 lagere bergstreken voorkomende vormen leveren een niet onaanzien- 

 lijke hoeveelheid zacht blad en het wordt door alle herbivoren gaarne 

 gegeten. Allerwege wordt het dan ook als een geschikte voederplant 



