192 GRAMINEAE. 



en het korte, afgeknotte tongetje is kort gewimperd. De 12 tot 45 

 cM. lange en 10 tot 30 mM. breede bladeren zijn lijn- of lijn- 

 lancetvormig met eenigszins versmalden, stompen of afgeronden 

 voet en spitsen top ; zij zijn ruw gerand en van boven of aan beide 

 zijden fijn behaard. De bloeiwijze is een 12 tot 45 cM. lange, 

 sterk en wijd vertakte pluim met bochtige, vaak min of meer door- 

 een gewafde, niet of nauwelijks ruwe takken ; de meest wijd afstaan- 

 de cénbloemige 2 a 2\ mM. lange aartjes zijn matig lang gesteeld, 

 kaal of kortharig (vooral op de bovenhelft der katjes). Het on- 

 derste kaf je is ± 1/2 maal zoo lang als het aartje, terwijl het 

 tweede en het een palea omsluitende derde zoo lang zijn als het 

 aartje en het vierde kafje, dat de tweeslachtige bloem bevat, sterk 

 gewelfd, glad. glanzend en kaal is. Dit gras is in den Mal. Archipel 

 bekend van alle Groote Soenda-eilanden en voorts van Billiton 

 en Nieuw-Guinea. Op Java is het verbreid van het Westen tot het 

 Oosten tusschen 20 en 1000 M. zeehoogte, voornamelijk echter 

 boven 50 M. en vooral in het westelijk deel. Het groeit op zonnig 

 of matig beschaduwd, niet te droog terrein aan hooge rivieroevers, 

 in boschzoomen, struikwildernissen en jong secundair bosch, plaat- 

 selijk vaak in groote hoeveelheid en hier en daar zelfs vegetatievor- 

 mend. Het produceert een aanzienlijke hoeveelheid blad en wordt 

 door alle herbivoren gaarne gegeten ; de bevolking roemt het 

 allerwege als een goed voedergras, een oordeel dat volkomen wordt 

 bevestigd door de resultaten van een 5-tal analyses, die zonder 

 uitzondering een ruim voldoende, soms zelfs hooge voedingswaarde 

 uitwijzen. In opbrengst staat het echter achter bij P. maximum 

 en dit gevoegd bij den voor een voedergras niet gewenschten habi- 

 tus is oorzaak, dat het voor cultuur niet kan worden aanbevolen 

 (Backer). 



Panicurn stagninum retz. 



Volksnamen. Mal. : Koempai (W. Born.) — Soend. : Djadja- 



goan — Jav. : Bangori, Djawan. 

 Overblijvend, tamelijk forsch, dikwijls sterk vertakt en ten 

 slotte vaak groote groepen vormend moerasgras met massieve in de 

 onderhelft drijvende — in zeer ondiep water kruipende — en uit de 

 knoopen overvloedig wortels voortbrengende, in de bovenhelft 

 steeds opgerichte, 0.50 tot 2.00 M. lange halmen. De bladscheedcn 

 zijn alleen aan den uitersten top bezet met lange haren, overigens 

 kaal, en het tongetje is vertegenwoordigd door een dwarse rij 

 lange haren. De min of meer blauwgroene, 6 tot 45 cM. lange en 

 5 tol 12 mM. breede bladeren zijn lijnvormig met breeden voet en 

 spitsen top, ruw gerand en ook van hoven door de aanwezigheid van 

 nietig borsteltjes eenigszinis ruw in het aanvoelen, doch overi- 

 gens kaal. De bloeiwijze is opgericht dan wel wat overhangend en 

 bestaat uit 5 tot 30 trosvormig gerangschikte min of meer naar 

 een zijde gekeerde, naar boven geleidelijk in lengte afnemende 

 aren ; de lagere meten 2 tot 7 cM. De paarsgewijs bijeen staande 

 groene, tweebloemige aartjes zijn gerangschikt in vier rijen; zij 

 zijn eirond, spits, zonder de naalden 4.1 a 5! mM. lang, en be- 

 haard. Het onderste katje is veel korter dan het aartje, terwijl 

 het toegespitste of kort 'genaaide tweede en het lang genaaide, 



