PAN ICUM — HYMENACHNE. 195 



19/166. Panicum uncinatum raddi (Echinolaena polystachya 



h.b.k., E. Trinii z. & m.). 

 Volksnamen. Jav. : Laronan. 

 Overblijvend, ondiep wortelend, ten slotte gewoonlijk vrij groote 

 doch tamelijk ijle groepen vormend gras met vertakte, aan den 

 voet kruipende en rijkelijk wortelslaande, daar boven opgerichte 

 of schuin opstaande, dunne, onbehaarde halmen, bladscheeden die 

 nu eens kaal, dan weer zachtharig zijn en goed ontwikkeld, kort 

 gewimperd tongetje. De zachte, 25 tot 65 niM. lange en 8 a 16 mM. 

 breede bladeren zijn lancetvormig met versmalden, ongelijkzijdigen 

 voet en zeer spits toegespitsten top ; zij zijn ruw gerand, kaal of 

 ijl bezet met lange haren. De bloeiwijze bestaat uit 2 tot 6 ver 

 uiteen geplaatste, trosvormig gerangschikte aren ; de lagere dezer 

 aren meten 15 tot 60 mM. en de hoogere zijn korter. De aartjes 

 zijn in den regel ten deele gebrekkig ontwikkeld ; de normale zijn ver 

 uiteen geplaatst, één- of tweebloemig, 4 a 5 mM. lang, eirond, 

 spits, zijdelings samengedrukt, zeer ongelijkzijdig en aan één kant 

 sterk gewelfd. Het aan de vlakkere zijde van het aartje geplaats- 

 te onderste kafje is zoo lang als het aartje of korter, spits of 

 toegespitst en kaal ; het schuitvormige tweede kafje, dat zoo lang 

 is als het eerste of wat korter, is soms bezet met korte, aanlig- 

 gende borstels, soms met lange, wijd afstaande en aan den top 

 haakvormig omgebogen borstels, terwijl het kale derde kafje, dat 

 al of niet een mannelijke bloem omsluit, zoo lang is als het aartje 

 of wat korter en het een tweeslachtige bloem bevattende schuit- 

 vormige, spitse, gladde, glanzende vierde kafje veel korter is dan 

 het aartje. Dit waarschijnlijk oorspronkelijk uit tropisch Amerika 

 afkomstige, doch reeds meer dan 3/4 eeuw geleden op Java aangetrof- 

 fen gras is in den Mal. Archipel verder bekend van Sumatra en 

 Ternate. Op Java is het thans verbreid van het Westen tot het 

 Oosten tusschen 200 en 1650 M. zeehoogte, vooral echter boven 500 

 M. Het groeit op constant schaduwrijk, vochtig maar niet drassig 

 terrein aan boschpaden en in secundair bosch, aan weg- en kampong- 

 randen en verder als algemeen onkruid in koffietuinen en andere 

 veel schaduw gevende cultures. Plaatselijk treedt het op in groote 

 hoeveelheid, dikwijls zelfs vegetatievormend, maar ook dan is de 

 groei nimmer dicht. Dientengevolge is de opbrengst slechts zeer 

 gering, wat te betreuren valt, want overigens behoort het tot de 

 allerbeste javaansche voederplanten. Het wordt door alle herbi- 

 voren gaarne gegeten en is bijzonder geschikt voor paarden. De 

 bevolking roemt het overal als een uitmuntend gras en dat gunstig 

 oordeel wordt ten volle bevestigd door de uitkomsten van een drie- 

 tal analyses, die alle een buitengewoon hooge voedingswaarde uit- 

 wijzen. Voor cultuur kan het wegens de geringe opbrengst niet 

 in aanmerking komen, tenzij als ondercultuur op schaduwrijke, 

 vochtige standplaats, bijv. in koffietuinen. Als onkruid is het 

 volkomen onschadelijk (Backer). 



i9/i66a. Hymenachne amplexicaulis nees (H. interrupta stedu. 



non puese, H. Myuros p. beauv. Panicum amp lexi- 

 ca u Ie rudge, P. auritum hassk., P. Hasskarlii 

 steud., P. Myurus h. k. b. ). 



