OPLISMENUS - SETARIA. 203 



op onvruchtbaarheid van de standplaats dan op minderwaardigheid 

 van het gras wijst (Backer). 



Coridochloa cimicina nees (Axonopus cimicinus beauv.). 



Volksnamen onbekend. 

 Éénjarig, meest meerstengelig, opgericht, 30 tot 50 cM. hoog gras 

 met zachte, korte, matig breede, lang-behaarde bladeren en aan of 

 nabij den halmtop ten getale van 5 a 8 vingervormig bijeen staande 

 aren met langharige, ongenaaide, ca 4 mM. lange aartjes ; bij drogen 

 ontwikkelt zich een sterke cumarinegeur. Het komt op geheel Java & waard 

 Madoera voor in streken met matigen of krachtigen oostmoesson 

 tusschen 50 en 300 M. zeehoogte op akkers en alang-alangvelden, 

 alsmede aan wegranden, plaatselijk niet zelden in aanzienlijke hoe- 

 veelheid. De opbrengst is gering, de voedingswaarde volgens het ge- 

 middelde van twee analyses tamelijk hoog. Het zou mogelijk in aan- 

 merking kunnen komen voor uitzaaien op voor hooiwinning bestemde 

 droge weiden om het hooi een aangenamen geur te geven (Backer). 



Setaria barbata backer (Chaetochloa barbata hitchc. 



& chase, Pa ni cu in barbatum i.amk, P. costatum 



roxb., P. respiciens hochst. var. spicato-panicu- 



1 a t u m BOERL.). 



Volksnamen. Soend.: Djamarak — Jav.: Djambé-djambéan, 



Soekët lémon. 

 Tamelijk lang levend gras, met aan den voet kruipende en wortel- 

 slaande, daar boven schuin opstaande of opgerichte, dikwijls sterk 

 vertakte stengels, breede, geplooide, sterk generfde, langharige, 

 zachte bladeren en langharige bloeiwijzen waarvan de dicht 

 bijeen geplaatste 2| a 3 mM. lange aartjes zelve echter kaal zijn ; 

 het aantal borstels per aartje bedraagt of 1 en het vierde kafje 

 is opvallend dwars gerimpeld. Vaak vormen de planten groote maar 

 niet zeer dichte, bossen. Het is hier niet inheemsen, doch moet waard 

 op Java meer dan een halve eeuw geleden zijn ingevoerd ; in het 

 westelijke deel is het op verscheidene plaatsen tusschen 20 en 900 

 M. zeehoogte ingezameld, in Midden- en Oost-Java is het zeldzamer 

 en op de andere eilanden in het geheel niet aangetroffen. Deze 

 soort is gebonden aan een vochtige, bij voorkeur matig beschaduwde 

 standplaats en is niet bestand tegen vertrappen, twee factoren 

 die haar ongeschikt maken voor weidegras, hoewel de opbrengst vrij 

 aanzienlijk en de voedingswaarde hoog is, terwijl zij door het vee 

 gaarne wordt gegeten ; konijnen zijn er verzot op (Backer). 



In de Preanger worden de jonge loten voor lalab gebruikt. Laiab. 



Setaria chamaeraphoides backer (Panicum ch. hack., 

 Setaria javanica herrm., S. laxa merr.). 

 Volksnamen. Jav.: Emprit-ëmpritan (O. Jav.), Këmbangaru 

 Krëpa lëmbat, Krëpaün, Prit-pritan (O. Jav.) — Mad.: Di- 

 padian. Kitiran. 

 Éénjarig, ten slotte meerstengelig gras, met aan den voet lig- 

 gende en vaak w r ortelslaande, daar boven opgerichte of schuin op- 

 staande halmen ter lengte van 25 tot 125 cM., lange, smalle, ruw 

 gerande, slappe bladeren en meer of minder sterk vertakte pluimen, 



