210 GRAMINEAE. 



gon Sorghum. In Eng.-Indië wordt het zelden alleen geteeld, doch 

 gewoonlijk gemengd met peulvruchten, widjèn, katoen e.a. Elders 

 in de tropen en subtropen wordt het ook geplant als veevoeder (men 

 zie Farmers' Bulletin No. 168 U. S. Dept of Agriculture). Hier is 

 het proefgewijze wel eens gekweekt. Volgens Van der Veer (Teys- 

 mannia 1918, bl. 424) mag men de beste resultaten als graangewas 

 verwachten van riiencultuur, de rijen ruim 2 voet van elkaar en 

 de afstand m de rij 20 cM. ; in elk plantgat strooit men 3 of 4 

 vruchten, welke niet dieper mogen liggen dan ruim een centimeter. 

 Het kiemen heeft plaats na 3 tot 5 dagen. Licht aanaarden als de 

 zaailingen 20 cM. hoog zijn en nog eens wanneer zij tot \ M. zijn 

 opgeschoten bevordert de wortelvorming en doet de planten steviger 

 staan. De mate van uitstoelen is afhankelijk van de vruchtbaarheid 

 van den grond en het plantverband. Regen tijdens den bloei doet 

 de vruchtzetting mislukken en Pennisetum glaucum is dan ook het 

 graangewas bij uitnemendheid voor dorre, droge landstreken. De 

 vruchten genieten een bijzondere belangstelling van de zijde der 

 zaadetende vogels en in Europa worden daarom de aan lampewis- 

 schers herinnerende aren ingevoerd als vogelvoer. 

 In het Museum: Aren, vruchten. 



>9/'75. Pennisetum longistylum hochst. 



Volksnamen onbekend. 

 Droogteüevend, overblijvend, uitstoelend gras, 0.20 tot 0.35 M. 

 hoog, met opgerichte of opstijgende, massieve, aan den top onder 

 de aar met lange haren bezette doch overigens kale halmen en smal 

 lijn-gootvormige bladeren ter lengte van 20 tot 65 cM. en ter 

 breedte van 3 a 5 mM. De bloeiwijze is een 4 a 9 cM. lange, dikke, 

 opgerichte dan wel min of meer knikkende, dichte aar, gevormd door 

 witte of geelwitte omwindsels, welke bestaan uit talrijke gevederde 

 borstels waarvan de grootste een lengte van 35 a 50 mM. bereiken. 

 Elk omwindsel bevat één aartje, soms twee; die aartjes zijn zit- 

 tend of nagenoeg zittend, 9 a 12 mM. lang en 1- of 2-bloemig. De 

 twee onderste kafjes daarvan zijn klein en het derde, dat al of 

 niet een mannelijke bloem omsluit, is nu eens aanmerkelijk korter 

 dan het aartje, dan weer bijna even lang ; het vierde eindelijk 

 waarde. omsluit de eenige tweeslachtige bloem. Dit gras is inheemsen in 



Abyssinië en wordt op Java soms als sierplant gekweekt ; in West- 

 Java is het een enkele maal in kleine hoeveelheid verwilderd 

 aangetroffen. Als voederplant kan het nimmer van belang worden 

 wegens de hardheid en geringe opbrengst. Opgaven in de literatuur 

 omtrent gebruik in Zuid-Afrika als veevoeder hebben b! ; jkcns Kew 

 Bulletin 1921, bl. 85 betrekking op P. clandestinum chiov., waar- 

 mede het vroeger is verward (Hacker). 



19/175. Pennisetum macrostachyum trin. (üymnothrix elegans 



Butst:, Pennisetum caninum kds, Sericura elegans 



HASSK.). 



Volksnamen. Soend.: Boentoet amljing, Buentoet matjan, 

 Boentoet monjèt — Alf . Minah.: ? Ipoes in asoe (t.t.), Titichès 

 (tonsaw.) — Mak.: ? Bènrong-bènrong, ? Boenga warang, ? Talasa 

 — Boeg.: ? Tèlê — Ternate: Kasomabiki — Tidore: Kasomabi. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend 1.20 tot 3 M. hoog gras, met 



