216 



GRAMINKAE. 



onbehaarde bladeren en een met fijne, haakvormige haren bezette 

 scherrhvormige bloeiwijze, welker uiterste takken op den top een 



klein mannelijk aartje en daaronder 1 a 4 duidelijk gesteelde vrou- 

 welijke aartjes dragen. Het derde kafje der vrouwelijke aartjes is 

 peervormig opgeblazen en bezet met vele haakvormige haren ; 

 het heeft alleen aan den top een kleine opening, waardoor de drie 

 stijlarmen naar buiten steken. Bij vruchtrijpheid laten de peervor- 

 mige, zeer harde aartjes los van de assen der bloeiwijze — die 

 vaak ook in haar geheel afvallen — en hechten zich dan gemakkelijk 

 waarde. aan voorbijgaande dieren of voorwerpen. Dit wijd verspreide gras 



is ingezameld op alle Groote Soenda-eilanden, Ceram, Ambon en 

 Nieuw-Guinea. Op Java is het gevonden van het Westen tot het 

 Oosten van af de laagvlakte tot op 750 M. zeehoogte, doch alleen 

 op kalk- en breccie-zandsteen, nooit op het alluvium of jongere 

 vulcanische gronden. Het groeit in constant schaduwrijk bosch, 

 plaatselijk soms in groot aantal, doch over het algemeen behoort 

 het tot de zeldzame grassen. Dientengevolge speelt het geen rol als 

 voederplant en gegevens ter beoordeeling van de waarde als zoo- 

 danig zijn niet bekend (Backer). 



19/193. Oryza granulata nees & arn. 



Volksnamen. Jav.: Lorodan pari. 

 Overblijvend, opgericht, meerstengelig gras, 0.30 tot 0.75 cM. 

 hoog, met ronde, aan den voet holle halmen en een gering aantal 

 ver uiteen geplaatste, lijn-lancetvormige, 6 tot 20 mM. breede, spitse, 

 van boven min of meer ruwe bladeren ; de tot kleine pluimen met 

 weinige opgerichte zijtakken vereenigde 5 a 6 mM. lange, ongenaaide, 

 wrattige aartjes gelijken op die van gewone rijst, doch zijn kleiner 

 en vallen bij vruchtrijpheid — als wanneer de vrucht vrij ligt tus- 

 waarde. schen de haar omgevende kafjes — gemakkelijk af. In den Archipel 



is het tot nu toe gevonden op Java,.Kangean en Celebes; op eerst- 

 genoemd eiland is het in het westelijk en in het oostelijk deel 

 slechts hier en daar aangetroffen, doch in Midden-Java is het daar- 

 entegen op tal van plaatsen ingezameld van af de laagvlakte tot 

 700 M. zeehoogte, voornamelijk in de djatibosschen, waarin het een 

 dikwijls zeer algemeene, hoewel doorgaans verstrooid groeiende 

 plant is. Aaneengesloten complexen vormt het nooit. Dit gras wordt 

 gaarne door het vee gegeten, doch wegens de geringe opbrengst en 

 de omstandigheid, dat het gemiddelde van een drietal analyses een 

 voedingswaarde uitwijst beneden het middelmatige, kan het niet 

 tot de voederplanten van beteekenis worden gerekend (Backer). 



19/193. Oryza latifolia desv. (O. minuta presl.). 



Volksnamen. Mal.: Pëpadion — Soend.: Paparèan — Jav.: 

 Paren — Bwood: Palé di»o. 

 (jras met /eer ruw gerande bladeren van 13 tot 80 cM. lengte en 

 7 tol 30 mM. breedte, sterk gelijkend op gewone rijst, doch met aan- 

 merkelijk kleinere, slechts 4 a 5 mM. lange aartjes en kort (! tot 

 4 mM. Lang) tongetje op de grens van bladscheede en bladschijf; de 

 aartjes dragen steeds een 3| tot 18 mM. lange, groene naald en bij 

 vruchtrijpheid — als wanneer de vrucht los ligt tusschen de kafjes 

 waarde. — vallen zij gemakkelijk af. Het komt voor in West-, Midden- en 



