230 



GRAMINEAE. 



Sporobolus tremulus kunth. 



Volksnamen onbekend. 

 Veelstengelig, min of meer blauwgroen, 10 tot 30 cM. hoog gras, 

 gewoonlijk vele tamelijk korte onderaardsche uitloopers voortbren- 

 gend en ten slotte dichte zoden vormend. De kale, dunne halmen 

 dragen in de onderhelft verscheiden korte, vlakke of bij droogte 

 ingerolde bladeren en op den top een 2 tot 7 cM. lange, aarvormig 

 samengetrokken pluim, bestaande uit een groot aantal bleeke, l.l a 

 2 niM. lange aartjes, waarvan het onderste kafje de helft tot twee 

 tierde van de lengte van het aartje bere'kt, terwijl het tweede 

 kafje het eerste in lengte overtreft en slechts weinig korter is 

 dan het derde. Dit gras is in den Maleischen Archipel tot dusver 

 alleen ingezameld op Java ; daar is het gevonden op enkele plaat- 

 ui beneden 100 M. zeehoogte in streken met sterk geprononceerden 

 oostmoesson, vooral in uitgedroogde poelen en slooten en aan weg- 

 randen, plaatselijk soms in groote hoeveelheid. Het bloeit van 

 Augustus tot December. Omtrent de voedingswaarde is niets bekend, 

 ook niet in de buitenlandsche literatuur ; wegens de geringe op- 

 brengst en de zeldzaamheid speelt echter dit gras op Java zeker 

 geen rol van eenige beteekenis als voederplant (Backer). 



Sporobolus virginicus kunth. 

 Volksnamen onbekend. 

 Overblijvend gras, 25 tot 50 cM. hoog, met kruipenden wortel- 

 stok, waaraan talrijke opgerichte halmen ontspruiten, welke aan de 

 onderste helft vele dicht bijeen geplaatste, korte, smalle, door- 

 gaans ineengerolde bladeren dragen en op (\^\\ top een 3 tot 12 cM. 

 lange, samengetrokken pluim, bestaande uit een groot aantal, onge- 

 veer langwerpige, ca '2\ mM. lange, bleeke aartjes, waarvan de twee 

 onderste katjes slechts weinig korter zijn dan de beide andere. 

 In den Mal. Archipel is dit gras alleen ingezameld op Java en de 

 nabij gelegen kleinere eilanden en op het hoofdeiland is het dan 

 hol: slechts gevonden bij Tand jong Priok alsmede op enkele plaatsen 

 in lW\\ Oosthoek. Het groeit uitsluitend aan of in de onmiddellijke 

 nabijheid van de zee op den strandwal en vooral op open, zonnig, 

 kleiachtig terrein daarachter, soms in zeer groote hoeveelheid 

 bijeen en dan valt het sterk op door zijn bleeke of vale kleur. 

 Het is bloeiend aangetroffen van December tot Juni. Op Jamaica 

 wordt het geroemd als een gras dat bij paarden vet aanzet en in 

 Australië beschouwd als een voedzaam — hoewel niet bepaald eerste- 

 rangs — gras, wel wat hard, doch daaraan wennen de dieren spoedig. 

 Het wordt bijzonder geschikt genoemd voor zouthoudende terreinen. 

 Hier kan het wegens de geringe opbrengst en het zeer locale voor- 

 komen niet van beteekenis wezen, maar men zou het met eenige andere 

 halophile grassen kunnen gebruiken als weideplant op gronden, die 

 wegens hun zoutgehalte voor cultures niet geschikt zijn (Backer). 



Polypogon monspeliensis desf. 

 Volksnamen. Baardgras. 



Éénjarig, uitstoelend gras, met opgerichte of opstijgende, 0.10 

 tot 0.60 M. lange halmen en lijnvormige, spitse, ruw gerande en 

 ook op de beide vlakke zijden eenigszins ruw aanvoelende bladeren, 



