AGROSTIS- ERIACHNE. 233 



tnige, ca 4 mM. lange aartjes, waarvan de twee onderste kafjes 

 ongenaaid en ijlbehaard (soms kaal), de beide voigende eveneens 

 ongenaaid doch dicht behaard zijn en elk een tweeslachtige bloem 

 omsluiten. In den Maleischen Archipel is dit gras tot dusverre waarde 

 alleen ingezameld op Zuid Nieuw-Guinea. In Australië, waar het 

 voorkomt op zandig terrein, staat het bekend als een plant die 

 door allerlei vee — vooral de weinig eischende schapen — gaarne 

 wordt gegeten zoolang het jong is ; later wordt het te hard en alleen 

 in geval van voedselschaarschte afgegraasd. Het wordt daar aan- 

 bevolen voor cultuur op dor, zandig terrein, waar geen ander gewas 

 wil gedijen (Backer). 



19/259. Eriachne pallescens r. br. (E. gracilis brongn.). 



Volksnamen. Mal.: Oengak roepit (Billiton). 

 Sterk uitstoelend en ten slotte dichte pollen vormend, 0.25 

 tot 0.75 M. hoog, droogtelievend gras, met dunne, harde, onbehaarde 

 halmen en zeer smal-lijnvormige, ineengerolde, van boven met nietige 

 borsteltjes bezette en langs den rand ijl gewimperde, harde blade- 

 ren ter lengte van 3 tot 10 cM. en ter breedte van H a 2\ mM. De 

 bloeiwijze is een vrij ijle pluim van matig lang gesteelde, 4 a 5h 

 mM. lange tweebloemige aartjes, waarvan de twee onderste kafjes 

 kaal en ongenaaid, de beide volgende, die elk een tweeslachtige 

 bloem omsluiten, dicht behaard zijn en een 2| a 5 mM. lange, dun- 

 ne naald dragen. Dit in tropisch Z. O. Azië wijd verbreide gras is waarde. 

 in den Archipel tot dusverre ingezameld in Midden-Sumatra, op 

 Billiton, Borneo en op Boeroe. Bij geen der in het Buitenzorgsch 

 Herbarium aanwezige indische exemplaren zijn gegevens vermeld 

 omtrent den aard der groeiplaats, doch Ridley (Materials III, bl. 

 172) noemt als zoodanig steenachtig of zandig terrein, vooral nabij 

 de zee. Wegens de hardheid en geringe bladproductie zal dit gras, 

 van welks waarde niets positiefs bekend is, wel onder de zeer infe- 

 rieure voederplanten moeten worden gerekend (Backer). 



19/259. Eriachne triseta nees. 



Volksnamen onbekend. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend en ten slotte groote pollen 

 vormend, droogtelievend gras, met opgerichte, dunne, harde, 0.40 

 tot 0.75 M. lange halmen en smal-lijnvormige, ineengerolde, van 

 boven met nietige borsteltjes bezette, 2 tot 20 cM. lange en 1 a 2 

 mM. breede, harde bladeren. De bloeiwijze is een 5 tot 18 cM. 

 lange losse pluim van 8 a 12 mM. lange aartjes (ongerekend de 

 naalden) ; de twee onderste kafjes daarvan zijn kaal en ongenaaid, 

 de beide volgende, die elk een tweeslachtige bloem omsluiten, vrij 

 dicht langharig en gekroond met een 6 tot 15 mM. lange naald, ter- 

 wijl de bijbehoorende palea eindigt in twee uiteenwijkende, 6 a 15 

 mM. lange naaldvormige slippen. Dit over tropisch Z. O. Azië wijd waarde, 

 verbreide gras is in den Maleischen Archipel tot dusverre alleen 

 gevonden op Zuid Nieuw-Guinea, maar het komt zonder twijfel ook 

 elders in Ned.-lndië voor. Wegens de standplaats op droog, on- 

 vruchtbaar terrein, de geringe productie en de groote hardheid, 

 moet het evenals de andere soorten van dit geslacht tot de infe- 

 rieure vocderplantiMi worden gerekend (Backer). 



