CHLORIS — TRIPOGON. 241 



slanke aren bestaan uit afgeknotte, 3 a 4 mM. lange aartjes, welke bij 

 het afvallen hun beide onderste katjes op de spil van het aartje 

 achterlaten, en twee dicht opeengedrongen bloemen bevatten, die elk 

 een lange naald dragen. Het is een gras van droge streken, voor den waardt 

 Maleischen Archipel tot dusverre alleen vernield voor Titnor. In 

 Australië, waar het wordt gezegd van de kust tot in het dorre 

 binnenland algemeen voor te komen, wordt het geprezen als een goed 

 voedergras, inzonderheid voor schapen, en voorts wegens de hooge 

 opbrengst sterk aanbevolen voor hooibereiding. Bij te Buitenzorg 

 gekweekte exemplaren was de opbrengst echter zoo gering, dat deze 

 plant voor cultuur op uitgebreider schaal niet in aanmerking kon 

 komen (Backer). 



19/288. Chloris virgata swartz. 



Volksnamen. Old lands grass, Swcef grass. 

 Vrij sterk uit stoelend, 40 tot 60 cM. hoog gras mei opgelichte 

 of aan den voet op den grond liggende halmen, lijnvormige, smalle 

 bladeren en ten getale van 2 a 10 vingervormig aan den halm top 

 bijeen staande 2\ tot 8 cM. lange aren ; de vrij dicht opeengedrongen, 

 aan den top afgeknotte, uit een vruchtbare en een onvruchtbare 

 bloem bestaande aartjes dragen drie naalden waarvan de onderste 

 op het tweede kafje en elk der beide hoogere op een bloem is inge- 

 planl. Bij het afvallen laten de aartjes hun beide onderste kafjes 

 op de aarspil achter. Dit gras is verbreid over de tropen der waa.di 

 Oude en Nieuwe Wereld, maar in den Archipel nog slecht ingezameld 

 op Java. Het is in den Oosthoek — hier en daar in groote hoeveel- 

 heid — aangetroffen op droog, grazig, zonnig terrein, vooral aan 

 wegranden, en doet er dienst als veevoeder. De eenige tot nu toe 

 gemaakte analyse van javaansch materiaal wijst een voedingswaarde 

 aan even beneden het middelmatige (Backer). In Zuid-Afrika wordt 

 Chloris virgata als voedergras zeer geprezen. In Kew Bulletin 

 191 1, bl. 160 wordt het een éénjarig kruid genoemd, dat met graagte 

 door het vee wordt gegeten en zeer voedzaam moet zijn. Op groote 

 schaa! wordt het in Transvaal gebruikt voor de bereiding van hooi, 

 waarvoor in Pretoria en Johannesburg goede prijzen worden gemaakt. 



19293. Tripogon exiguus buese (T. semitruricatus nees). 



Volksnamen onbekend. 

 Sterk uitstoelend, ten slotte vrij groote pollen vormend, 0.10 tot 

 0.40 M. hoog gras met kleine, smalle, vaak borstelvormig ineengerol- 

 de bladeren. De bloeiwijze is een gesteelde, min of meer eenzijdi- 

 ge aar met in twee tegenoverstaande rijen geplaatste, zwartgrijze, 

 5- tot 12-bloemige aartjes, waarvan de bloemdragende glumae elk 

 drie dunne, met korte, opstaande borsteltjes ijl bezette naalden 

 dragen ; de middelste daarvan, die het grootst is, bereikt een lengte 

 van 2? a 4 mM. In den Maleischen Archipel is dit gras nog alleen waarde 

 bekend van Java, waar het in het midden en het oostelijk deel 

 tuschen 2100 en 3100 M. zeehoogte op verscheiden plaatsen is ge- 

 vonden op zonnig of licht beschaduwd, droog, zandig of steenachtig 

 terrein, plaatselijk niet zelden in groote hoeveelheid en dan door 

 de donkerkleurige aren sterk opvallend. Hoewel het door schapen 

 gaarne wordt gegeten en de voedingswaarde volgens de eenige tot 

 dusverre gemaakte analyse zeer bevredigend moet worden genoemd, 



Nuttige Planten 1. 16 



