LEPTOCHLOA — DIPLACHNE. 247 



De holle stengels van Canna palustris worden volgens stengels. 

 Rumphius (IV, bi. 20) bij gebrek aan lolèba of andere bamboe ge- 

 spleten gebruikt bij het maken van atap, maar zij zijn minder duur- 

 zaam. In Koedoes (waarschijnlijk ook wel elders) worden zij met een 

 hamer platgeslagen, gehalveerd en na drogen en schrapen gebezigd 

 voor zeer grof vlechtwerk (Jasper & Pirngadie : Vlechtwerk, hl. 34). 



//; het Museum: Stengels. 



Diplachne polystachya backer (Bronius polystachyos 



forsk., Diplachne f u s c a auct. non beauv.). 



Volksnamen onbekend. 

 Sterk uitstoelend, ten slotte groote pollen vormend, 0.30 tot 1.00 

 M. hoog gras met opgerichte of aan den voet neerliggende, holle 

 halmen en smal-lijnvormige, zeer spitse, blauwgroene, ruw gerande 

 bladeren van 10 a 35 cM. lengte en 4 a 7 mM. breedte, die bij 

 droogte sterk ineenrollen ; de pluim bestaat uit 10 tot 50 nabij 

 den halmtop trosvormig gerangschikte, 6 a 12 cM. lange, aarvormige 

 trossen, élk samengesteld uit 5 tot 12 in twee rijen aan een zeer 

 ruwe spil geplaatste, kort gesteelde, 9 a 1 1 mM. lange, loodgrijze, 

 ft- tot 11-bloemige aartjes, waarvan de 3 a 4 mM. lange bloemdra- 

 gende katjes door een nietig spitsje worden gekroond. In den Mal. waarde. 

 Archipel is het tot dusver alleen aangetroffen op Java & Madoera. 

 Op Java is het beperkt tot een zich over de geheele lengte van het 

 eiland uitstrekkende strook langs de noordkust tusschen en 5 M. 

 hoogte, waar het voorkomt op zonnig, drassig terrein en aan water- 

 kanten, doch uitsluitend in of aan brak water, vooral nabij de zee, 

 maar ook aan brakwaterpoelen in het binnenland ; plaatselijk kan 

 het in zeer groote hoeveelheid optreden. Voor veevoeder is deze 

 plant bij de bevolking niet in tel en waarschijnlijk terecht, want 

 zij maakt wegens de geringe bladproductie den indruk een inferieur 

 voedergras te zijn, hoewel theoretisch de voedingswaarde bevredi- 

 gend moet worden genoemd. In de australische literatuur wordt de 

 mogelijkheid opgeworpen, dat. zij geschikt zou kunnen wezen om in 

 tijden van door groote droogte veroorzaakte voederschaarschte het 

 vee voor den hongerdood te vrijwaren en wordt aangeraden met de 

 cultuur er van proeven te nemen. In Eng.-Indié' zouden de kar- 

 bouwen dit gras gaarne eten (Backer). 



Diplachne tectoneticola backer. 



Volksnamen onbekend. 

 Sterk uitstoelend, ten slotte vrij groote, dichte pollen vormend 

 35 tot 75 cM. hoog gras met opgerichte halmen en smal-lijnvormige, 

 zeer spitse, vaak purper aangeloopen, ruw gerande bladeren van 14 

 tot 35 cM. lengte en 3 tot 7 mM. breedte, die bij droogte sterk 

 ineenrollen ; de pluim bestaat uit 3 tot 7 trosvormig gerangschikte, 

 3| a 17 cM. lange, aarvormige trossen, elk samengesteld uit 10 tot 

 30 in twee rijen aan een zeer ruwe spil geplaatste, kort gesteelde, 

 7 a 9 mM. lange, lichtgroene dan wel meer of minder sterk purper 

 aangeloopen 7- tot 11-bloemige aartjes, waarvan de 2| a 3 mM. 

 lange bloemdragende katjes een dunne, rechte, 1 .1 a 2.1 mM. lange 

 naald dragen. In den Mal. Archipel is het tot dusverre alleen bekend waarde. 

 van West- lava en de Kangean-groep ; op beide plaatsen is het gevon- 



