DIPLACHNE - ERAGROSTIS 249 



of nagenoeg zittende, lijnvormige of nagenoeg lijnvormige, 6 a 11 

 mM. lange, 10- tot 25-bloemige aartjes zijn loodgrijs en onbehaard 

 en de ca 2 mM. lange glumae vallen van onderen naar boven met de 

 hijbehoorende paleae af. Dit over vele tropische en subtropische 

 streken verbreide gras, dat vaak wordt beschouwd als een der vor- 

 men van E r a g r o s t i s B r o w n i i nees ( == E. elongata jacq.)» 

 is in den Mal. Archipel gevonden op Sumatra, Banka, Java en Madoera. 

 Op Java komt het voor van af de laagvlakte tot op 1000 M. zeehoogte, 

 vooral in het westelijk deel ; het is een bewoner van zonnig, voch- 

 tig, doch niet constant drassig terrein, voornamelijk in de lagere 

 bergstreken, waar het — vooral op hardere gronden in theetuinen — 

 dikwijls overvloedig optreedt op en langs zonnige wegen. Van 

 E. abyssinica, die vaak op dergelijk terrein maar meer op grooter 

 hoogte wordt aangetroffen, kan het gemakkelijk worden onderschei- 

 den door de bijna zittende aartjes. De plant wordt door het vee 

 gegeten, maar de voedingswaarde is blijkens een 5-tal analyses 

 laag of hoogstens even voldoende ; verder is de opbrengst gering, 

 zoodat zij zonder voorbehoud moet worden gerangschikt onder de 

 inferieure voedergewassen (Backer). 



i9/34i. Eragrostis elongata jacq. (E. Brownii nees, E. spar- 



tinoides steud., E. z e y 1 a n i c a nees, Poapoly- 

 ïnorpha r. br.). 

 Volksnamen onbekend. 

 Nogal veranderlijk, éénjarig, sterk uitstoelend gras met opstij- 

 gende — op droog, zonnig terrein zeer vaak in een kring op den 

 grond uitgespreide — 20 tot 80 cM. lange, taaie halmen en smal- 

 lijnvormige, op de grens van scheede en schijf een groep lange 

 haren dragende bladeren. De smal-lijnvormige, 7 tot 35 mM. lange, 

 10- tot 80-bloemige, vaak paars aangeloopen, onbehaarde aartjes 

 staan nu eens opeengedrongen, dan weer meer van elkaar verwijderd 

 aan de meestal korte zijtakken der bloeiwijze, een smalle, dikwijls 

 afgebroken pluim ; de vrij spitse, op beide zijden een zeer goed waar- 

 neembare overlangsche nerf vertoonende glumae vallen van den voet 

 van het aartje naar den top af, terwijl de vrij sterk teruggekromde, 

 duidelijk doch kort gewimperdc paleae vaak nog geruimen tijd aan 

 de spil van het aartje bevestigd blijven. Dit gras is in den Mal. 

 Archipel tot dusverre alleen gevonden op Java & Madoera van af 

 het zeestrand tot op 1450 M. zeehoogte op open, zonnig of matig 

 beschaduwd terrein langs wegen, op grasvelden en akkers, soms ook 

 aan het strand, plaatselijk dikwijls in groote hoeveelheid. Betee- 

 kenis als voedergewas bezit het echter niet : de taaiheid der hal- 

 men en de lage bladopbrengst, in combinatie met de uit een drietal 

 analyses gebleken even het middelmatige bereikende theore- 

 tische voedingswaai de, wettigen de geringschatting die het vee, 

 en dus de bevolking, er voor aan den dag legt en dit ongunstig 

 oordeel wordt gedeeld door de veehouders in Austrnliè' (Backer). 



19/341. Eragrostis japonica trin. (E. interrupta doell.). 



Volksnamen. Jav. : Djampang mèrak, Lantjoeran, Mërakan — 

 Mad. : Boel-omboelim. 

 Sterk uitstoelend, opgericht, 0.25 tot 1.50 M. hoog gras met ten 



