250 



GRAM1NEAE. 



slotte harde, voornamelijk aan den voet bebladerde halmen en smal- 

 lijnvormige, geheel kale of op de grens van scheede en schijf een 

 dwarse rij zeer korte haren dragende bladeren ; de lange smalle, 

 aan den voet vaak afgebroken pluimen zijn verdeeld in betrekkelijk 

 korte, schuin opstaande, dikwijls min of meer tot onvolkomen schijn- 

 kransen opeengedrongen zijtakken, bezet met zeer talrijke, kleine, 

 5- tot 14-bloemige, gewoonlijk roodpaars aangeloopen aartjes, die 

 bij rijpheid van boven naar beneden uiteen brokkelen, zoodat ten 

 laatste alleen de onderste katjes blijven staan. In den Archipel 

 is deze plant tot nu toe gevonden op Java, de Kangean-eilanden, 

 Celebes en Timor, Op eerstgenoemd eiland is zij verbreid van het 

 Westen tot het Oosten, doch komt uitsluitend voor in streken met 

 krachtigen oostmoesson, in West- en Midden-Java alleen in de noor- 

 delijke laagvlakte ; zij is te vinden van af even achter het zee- 

 strand tot op 400 M. zeehoogte op periodiek vochtige of drassige 

 en zeer sterk uitdrogende gronden, vooral op braakliggende sawahs, 

 die er dikwijls met een rooden gloed door zijn overtogen, voorts 

 in uitgedroogde slooten, aan wegranden, e. d. De theoretische voe- 

 dingswaarde — hoewel aan groote schommelingen onderhevig — is 

 blijkens het gemiddelde van een groot aantal analyses voldoende 

 te noemen, maar dit gras is bij de bevolking als veevoeder niet 

 in tel ; het is te hard, brengt te veel bloem en te weinig blad 

 voort én wordt door het vee versmaad zoolang dat den buik met 

 ander groenvoer kan vullen (Backer). 



19/341. Eragrostis major host. (E. megastachya link). 



Volksnamen. Groot liejdegras — jav. : Soekët paren. 

 Veranderlijk, éénjarig, meer of minder sterk uitstoelend, zwak 

 riekend gras met opgerichte of opstijgende, 20 tot 80 cM. lange 

 halmen en zachte, lijnvormige bladeren, waarvan bij de op Java voor- 

 komende vormen de rand is bezet met vele zittende klieren. De 

 bloei wij ze is een langwerpige, 10 tot 25 cM. lange pluim met korte, 

 alleen staande zijtakken en kort gesteelde, langwerpige of lijnvor- 

 mige, 8- tot 50-bloemige aartjes, die onbehaard, 6 a 20 mM. lang 

 en 2 a 5 mM. breed zijn en waarvan de 1.1 a 2J mM. lange glumae 

 van onderen naar boven afvallen, terwijl de gekromde paleae vaak 

 nog geruimen tiid aan de spil van het aartje bevestigd blijven. Het 

 is een gras dat voorkomt in alle warme en gematigde streken dei- 

 aarde ; hier is het tol dusver gevonden op Sumatra, Java en Timor, 

 op Java alleen in de oostelijke helft van al de laagvlakte tot op 

 500 M. zeehoogte Het groeit op droog, zonnig of matig beschaduwd 

 terrein op akkers, in djatibosschen en langs wegen, uu eens in en- 

 kele individuen, dan weer bijeen in meerdere exemplaren. De eenige 

 er van gemaakte analyse wijst een bevredigende voedingswaarde uit, 

 doch de/e plant is in slechts weinig streken algemeen genoeg om 

 als veevoeder van belang te kunnen wezen en voor cultuur komt zij 

 wegens de geringe opbrengst zeker niet in aanmerking (Hacker). 



Eragrostis minor host. 

 Volksnamen. Klein liefdegras. 



Éénjarig gras, minder forsch dan de voorgaande soort, doch 

 overigens daarop zeer sterk gelijkend en er van verschillend door de 



