252 ÜRAMINEAE. 



Eragrostis unioloides nees (E. am ah il is w. & a., E. ru- 

 bcns HOCHST.). 



Volksnamen. Bat. : Padang togoe (toba) — Mal. : Rnempoet 

 oedang (S.W.K.) — Jav. : Soekët patjaran. 

 Uitstoelend gras met opgerichte of opstijgende, dunne, 10 tot 80 

 cM. lange halmen, smalle bladeren en tot losse of samengetrokken 



pluimen vereen igde, eirond-langwerpige, meestal fraai roodpaars 

 gekleurde, 4 a 8 mM. lange, veelbloemige, platte, onbehaarde aartjes, 

 waarvan de wijd afstaande, duidelijk generfde, scherp toegespitste, 

 ca 1 .1 in.W. lange katjes van onderen naar boven met de bijbehoorende 

 paleae afvallen. Het is in den Mal. Archipel bekend van Sumatra, 

 Java en Ambon. Op Java is het algemeen in liet westen en het midden, 

 /eer zeldzaam daarentegen in hei oostelijk deel. liet komt voor van 

 af de- laagvlakte tot op 1250 M. zeehoogte op drassig of althans 

 vochtig, zonnig of weinig beschaduwd terrein, vooral aan randen 

 van slokans en greppels, op braakliggende sawans en aan sawahdijk- 

 jes, voorts in theetuinen en op boema's. Hoewel het door het vee 

 wordt gegeten en een zeer bevredigende samenstelling bezit is dit 

 gras wegens te geringe opbrengst als voederplant van zoo goed als 

 geen beteekenis en Boerlage & Nauta (Teysmannia 1900, bl. 492) 

 rekenen het dan ook terecht tot de slechte grassen (Backer). 



Ectrosia leporina r. br. 



Volksnamen. Hare's tail grass (Australië). 

 Opgericht, uitstoelend, 0.40 tot 0.60 M. hoog, sierlijk gras met 

 smalle, in een stijve punt uitloopende bladeren en. een dichte, 5 

 tot 15 cM. lange pluim van kleine, meerbloemige aartjes; de beide 

 onderste kafjes daarvan zijn ongenaaid, het derde draagt een naald 

 en omvat een bloem, terwijl de aarspil daar boven nog eenïge uit- 

 een geplaatste, lang genaaide, looze kafjes draagt. De bloeiwijze 

 herinnert sterk aan die van Polypogon mouspeliensis, waarvan ech- 

 ter dit gras. behalve door de geheel andere aartjes, terstond kan 

 worden onderscheiden door de veel smallere bladeren. In den Mal. 

 Archipel is Ectrosia leporina — die tot dusver slechts bekend was 

 van Australië — alleen gevonden aan de zuidkust van Nieuw-Guinea. 

 Maiden (Agr. Gazette of N. S. Wales 1903, bl. 1008) zegt, dat het den 

 naam heefl een nuttige voederplant te wezen (Backer). 



Centothcca latifolia trin. (C. la p p a c e a desv.). 

 Volksnamen. Soend. : Djoekoet kidang — Jav. : Socket lorodan 

 - Alf. Minah. : Karètkèl lémpad (t. s.), Karèkèi lëmpar (t. b.), 

 Ko'itjo batang (t. I.), Sarimbata sela (kL); Pangoto sdu (t t.). 



Uitstoelend, opgericht of aan den voet kruipend en wortelslaand, 

 0.25 tot 1.25 M. hoog gras met breede, lancet vormige, zachte blade- 

 ren en tot groote pluimen met wijd afstaande zijtakken vereenigde, 

 ten slotte 5 a 6 mM. lange aartjes, die — als zij volwassen zijn — 

 aan den top mei. schuin omlaag gerichte borstels zijn bezet. Het 

 is verbreid over tien geheelen Archipel en op Java van af de laag- 

 vlakte tot op 1200 M. zeehoogte een algemeen, doch niet gezellig 

 -roeiend gras van beschaduwde, niet-drassige standplaatsen. Men 

 vindt het zoowel in altijd groen oerbosch en in de djatiwouden als 

 in kampongbosch jes en aan wegranden. Het produceert een vrij aan- 



