ERAGROSTIS — BRIZA. 253 



zienlijke hoeveelheid, bij het vee zeer in den smaak vallend blad 

 en wordt door de bevolking algemeen tot de goede voedergrassen 

 gerekend. Dit gunstig oordeel wordt bevestigd door het resultaat 

 van . een zevental analyses, die alle een voldoende, meestal zelfs 

 hooge voedingswaarde aanwijzen. In Dekker's lijst (Voederstoffen, 

 bl. 27) staat het als bloedroeli onder den onjuisten naam Panicum 

 spec. vermeld onder de middelmatige voedergewassen (Backer). 



Lophatherum gracile bkongn. (L. e la turn z. & m., U mttl- 

 tirlorum steud.). 

 Volksnamen onbekend. 

 Overblijvend, 0.40 tot 1.20 M. hoog, meerstengelig gras met 

 tot lang gerekte knolletjes aangezwollen wortels, opgerichte, 

 samengedrukte, onbehaarde halmen en duidelijk gesteelde, lijn- 

 lancetvormige, dwars geaderde, zachte, donkergroene bladeren van 

 10 tot 30 cM. lengte en 10 tot 55 niM. breedte. De bloeiwijze is 

 een ten slotte lang gesteelde pluim, bestaande uit 1 tot 15 cM. 

 lange aren, langs welker driehoekige spil de zeer kort gesteelde 

 aartjes in twee rijen zijn gerangschikt, nu eens dicht opeen, dan 

 weer verder uit elkaar. Deze aartjes, die een lengte bereiken van 

 9 a 13 mM., bestaan uit verscheiden katjes, waarvan de drie onder- 

 ste, van beneden naar boven in grootte toenemend, dicht bijeen 

 staan ; het kort genaaide derde katje omsluit de eenige tweeslach- 

 tige bloem. De bovenste 5 tot 13 katjes, door een verlengd deel 

 der as van de andere gescheiden, staan eveneens dicht opeengedron- 

 gen, zijn klein en bloemloos en gekroond met een korte naald ; die 

 naalden steken uit den top der oude aartjes als een kwastje naar 

 buiten, een kenmerk waardoor dit gras van alle andere indische 

 grassen gemakkelijk is te onderscheiden. Deze plant is in den waarde. 

 Mal. Archipel ingezameld op alle Groote Soenda-eilanden, op Java 

 alleen in het westelijk deel tusschen 200 en 1500 M. zeehoogte, 

 vooral boven 600 M., steeds op constant schaduwrijk terrein, voor- 

 namelijk in wildhoutbosschen ; daar komt zij plaatselijk in vrij 

 aanzienlijke hoeveelheid voor, doch in het algemeen is zij tame- 

 lijk zeldzaam. Zij is het geheele jaar door bloeiend te vinden. Dit 

 gras levert een matige hoeveelheid zacht blad, dat zeer geschikt 

 is voor veevoeder en volgens de twee tot dusver gemaakte analyses 

 een hooge voedingswaarde bezit (Backer). 



Briza minor linn. 



Volksnamen. Bevertjes, Trilgras — Jav. : Soekët mënoeran, 



S. naren, S. tawoenan. 

 Opgericht, 25 tot 75 cM. hoog, vaak meerstengelig gras met lijn- 

 vormige, door de aanwezigheid van kleine borsteltjes ruw aanvoe- 

 lende bladeren en tot pluimen vereenigde, lang en dun gesteelde, 

 eirond-driehoekige aartjes. Het is inheemsen in Zuid-Europa en waarde. 

 moet lang geleden op Java zijn ingevoerd ; op den Merbaboe en den 

 Tengger tusschen 900 en 3100 M. zeehoogte is het in groote hoe- 

 veelheid verwilderd op open, zonnig terrein, op akkers en aan weg- 

 randen. Het produceert een matige hoeveelheid blad, wordt door het 

 vee gaarne gegeten en bezit blijkens de eenige er van gemaakte 

 analyse een bevredigende voedingswaarde (Backer). 



