DACTYLIS — BROMUS. 



255 



in aanzien als voedergras ; op Java is zij natuurlijk wegens haar 

 zeldzaamheid zonder beteekenis en voor cultuur kan zij niet worden 

 aanbevolen, daar de opbrengst vergeleken bij die van andere cul- 

 tuurgrassen te gering is (Backer). 



19/385. Festuca nubigena jungh. 



Volksnamen. Jav. : Këmbalan aioes, Raman tadji, Soekët ban- 



djaran. 

 Overblijvend, zeer sterk uitstoelend gras met lange, smalle, bor- 

 stelvormig ineengerolde bladeren en dunne, opgerichte halmen, welke 

 op den top een opgerichte of eenigszins overhangende, 1\ tot 20 cM. 

 lange, samengetrokken pluim dragen, bestaande uit groen of paars 

 getinte, 3- a 5-bloemige, kort genaaide aartjes. De pollen, welke 

 steeds een groot aantal niet-bloeiende, bundelsgewiis bijeen staande 

 zijstengels bevatten, zijn vaal gekleurd door de vele verdorde bla- 

 deren. Dit gras is beperkt tot de hoogere bergstreken van Midden- waarde, 

 en Oost-Java, waar het tusschen 2600 en 3300 M. te vinden is op 

 zonnig of licht beschaduwd terrein, vooral in het gebied der Casu- 

 arinen ; dikwijls treft men het aan in gezelligen groei. Analyses 

 er van zijn niet bekend, doch het maakt den indruk een geschikt 

 schapenvoeder te wezen. De bloem wordt soms door moederkoren 

 (Claviceps) aangetast (Backer). 



19/389. Bromus insignis buese. 



Volksnamen. Jav. : Pari kësit. 

 Opgericht of aan den voet op den grond liggend, 0.75 tot 1.50 M. 

 hoog gras met lijnvormige bladeren en tot overhangende pluimen met 

 zeer ruwe assen vereenigde, 25 a 32 mM. lange, vrij lang genaaide, 

 afgeplatte aartjes. Het gelijkt op Avena Junghuhnii buese, doch 

 is daarvan terstond te onderscheiden aan de vruchtbare glumae, die 

 bij Bromus insignis gaaf en bij Avena Junghuhnii diep tweelobbig zijn. 

 Het is beperkt tot de bergstreken van Midden- en Oost-Java tusschen voederpiant. 

 200 en 2800 M. zeehoogte, waar het op zonnig of matig beschaduwd 

 terrein in pagers en in struikwildernissen hier en daar in groote 

 hoeveelheid voorkomt. Het levert een aanzienlijke hoeveelheid zacht 

 blad van hooge voedingswaarde en wordt dan ook door de bevolking 

 geroemd als uitnemend voedergras. De vruchten worden gelijk die van vruchten. 

 Avena Junghuhnii gegeten (Backer). 



19/389. Bromus unioloides h. b. k. 



Volksnamen. Prairiegras, Horntrespe, Rescue grass. 

 Zeer sterk uitstoelend, ten slotte groote pollen vormend gras 

 met opgerichte of overhangende, 0.50 tot 1.00 M. hooge halmen en 

 tot pluimen met zeer ruwe assen vereenigde, lancetvormige, platte, 

 25 a 35 mM. lange, zeer kort genaaide aartjes. Het is inheemsch in waarde. 

 Zuid-Amerika en van daar als voedergras overgebracht naar andere 

 landen, verdraagt geen felle hitte, maar is wel bestand tegen lang- 

 durige droogte. Hier is het op den Tengger tusschen 1600 en 2000 

 M. zeehoogte in aanzienlijke hoeveelheid verwilderd aangetroffen, 

 bijna uitsluitend op cultuurterrein, soms als onkruid onder Pas- 

 palum dilatatum. In Australië, waar het bekend staat als prairie 

 grass, wordt het een eerste klas voedergras genoemd, dat een zeer 

 groote hoeveelheid zacht blad van uitnemende kwaliteit produceert. 



