256 GRAMINEAE 



Volgens Keu Bulletin 1911, hl. 161 heeft liet ook in Zuid-Afrika 

 een uitmuntende reputatie als voedergras, dat snel groeit, maar 

 ongelukkigerwijze afsterft zoodra de vruchten zijn uitgerijpt. Ver- 

 trappen verdraagt het slecht, zoodat het niet kan worden aanbevo- 

 len voor weiden, maar wel voor het winnen van hooi en groenvoer. 

 Een analyse van javaansch materiaal wees een buitengewoon hooge 

 voedingswaarde uit, wat overeenstemt met het resultaat van een 

 drietal amerikaansche analyses (Backer). 



Brachypodium sylvaticum beauv. ( A g r op y r u m n u b i- 

 g e n u m nees, Brachypod'i u m i n v o 1 u t u m buese, 

 Triticum i n v o 1 u t u m miq., T. nu bi gen urn miq.). 

 Volksnamen. Boschkortsteel, Waldzwenke — Jav. : Përkètèkan. 

 Eenjarig. 0.50 tot 1.00 M. hoog gras met aan den voet op den 

 grond liggende, daar hoven opgerichte halmen, op de knoopen dicht- 

 zachthafige hladscheeden, smal-lijnvormige, vlakke of hij droogte 

 ineengeroide bladeren en ten getale van 3 a 8 tot een overhangëndén, 

 ijlen tros vereenigde, aanvankelijk lancetvormige en nagenoeg rolronde, 

 later vlakke, 2 tot 4 cM. lange, 6- tot 15-bloemige genaaide aartjes met 

 kortharige, gelede, bij de rijpheid der vruchten afbrokkelende spil. 

 Van af den tjeremai oostwaarts kooit het tusschen 1800 en 3200 M. 

 zeehoogte op vele bergen voor op zonnig of matig beschaduwd ter- 

 rein in gras- en struikwildernissen. Deze plant levert een matige 

 hoeveelheid blad, wordt gaarne door het vee gegeten en heeft vol- 

 gens het gemiddelde van een tweetal analyses een zeer bevredi- 

 gende voedingswaarde (Backer). 



Lolium multiflorum lamk (L. italicum \. br.). 



Volksnamen. Italiaanscli raaigras, Ivraie d' Italië, ttalieni- 



sclier Lolch, Italian rye grass. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend, 0.30 tot 1.00 M. hoog gras, met 

 opgerichte of aan den voet op den grond liggende, holle, van bene- 

 den kale en gladde doch naar boven door de aanwezigheid van nieti- 

 ge borsteltjes ruw aanvoelende halmen, gladde bladscheeden en zeer 

 kort tongetje ; de glanzend heldergroene bladeren zijn 8 tot 30 cM. 

 lang en 3 tot 8 rn.M. breed, ruw gerand, doch overigens glad of na- 

 genoeg glad. De bloeiwijze is een 15 tot 35 cM. lange, platte aar, 

 bestaand uit 15 tot 30 bij rijpheid zeer broze aartjes, die in twee 

 tegenoverstaande rijen langs een zeer ruwe spil zijn gerangschikt, 

 terwiil het hoogste aartje (\^\\ top der spil afsluit. Deze aartjes, 

 /onder de naalden 9 tot 30 uiM. lang, zijn 6- è 10-bloemig met 

 slechts één bloemloos ongenaaid katje, dat hoogstens half zoo 

 lang is als het geheele aartje ; de b'loemdragende kafjes zijn in 

 den regel gekroond door een ! tot 8 inM. lange, dunne, met schuin 

 opstaande borstelt jes bezette naald. Deze plant, die oorspronkelijk 

 thuis behoor! in' Zuid -Europa, wordt wegens den snellen groei 

 in de gematigde luchtstreken veel gebruikl als weidegras. Groeneveld 

 (Jaarboek 1916 Dept v. L. N. & H., bl. 335 en id. 1917, bl. 357) zegt, 

 dat het te Tjisaroea goed gedijt. Ingezameld werd het evenwel op 

 lava slechts één maal, n. 1. in een moestuin op den Tengger op ca 

 '1800 M. zeehoogte. Hoewel daar oogenschijnlijk de groei niet te 

 wenschen overliet zou toch cultuur in het groot niet onvoorwaarde- 



