BROMÜS — MONERMA. 257 



lijk zijn aan te bevelen, daar op dezelfde soort terrein op gelijke 

 hoogte een ander gras (Bromus unioloides) met gelijke of hoogere 

 voedingswaarde een belangrijk grooter opbrengst geeft (Backer). 



19,395. Lolium perenne linn. 



Volksnamen. Engelsc/i raaigras, Ivraie vivace, Daueiiolch, Ray 



orass, Red dame), Rye grass. 

 Overblijvend, sterk uitstoelend, 0.15 tot 0.60 M. hoog gras, in 

 bouw met de voorgaande soort overeen komend, doch met gladde 

 aarspil en ongenaaide, bij vruchtrijpheid nog vrij taaie, 6- tot 13- 

 bloemige aartjes, waarvan het onderste (van de aarspil afgekeerde) 

 kafje minstens de halve lengte van het aartje bereikt. Het behoort waarde, 

 thuis in de gematigde streken van de oude wereld, waar het als 

 weidegras hoog staat aangeschreven. Op Java werd het één enkele 

 maal in gekweekten staat aangetroffen op het Hijangplateau, waar 

 het klaarblijkelijk goed gedijde, maar ook op deze soort is toe- 

 passelijk hetgeen bij L. multiflorunr werd aangeteekend (Backer). 



19/395. Lolium temulentum i.inn. 



Volksnamen. Dolik, Ivraie, Taumellolch, Darnel. 

 Éénjarig, uitstoelend gras, 0.50 tot 1.00 M. hoog, met opgerichte 

 holle, kale, gladde of aan den top door de aanwezigheid van 

 nietige borstelties iets ruw aanvoelende halmen, gladde en kale 

 of eenigszins ruwe bladscheeden, kort, afgeknot tongetje en lijn- 

 vormige, 10 tot 30 cM. lange en 3 tot 10 mM. breede bladeren, die 

 van boven ietv/at ruw, van onderen kaal en glad zijn. De bloei- 

 wijze is een stijve eindelingsche 12 a 30 cM. lange, tweerijige 

 aar van sterk samengedrukte, 5- tot 8-bloemige aartjes, waarvan 

 het eenige bloemlooze kafje zich bevindt aan de van de aarspil 

 afgewende zijde en ongenaaid is, terwijl de bloemdragende glumae 

 een kortere of langere, ruwe naald dragen ; alleen het topaartje is 

 in het bezit van twee. bloemlooze kafjes. In de vrucht leeft gere- 

 geld een zwam, die er giftige eigenschappen aan zou mededeelen. 

 Dit gras behoort oorspronkelijk thuis in Europa en continentaal waarde. 

 Azië, waar het vooral op haver- en gerstakkers soms als lastig on- 

 kruid optreedt. Met het zaad van deze gewassen is het over een 

 groot deel der aarde verspreid. Op Java werd het één enkele maal 

 op het Hijangplateau in vrij groote hoeveelheid aangetroffen als 

 onkruid op een haverakker, waarvoor het zaad was ingevoerd uit 

 Australië. In Europa staat het bekend als schadelijk voor het vee ; 

 meel en bier bereid van met de vrij groote, bittere vruchten ver- 

 ontreinigd graan moeten ook bij menschen herhaaldelijk ernstige 

 ziekte, soms met doodelijken afloop, hebben veroorzaakt. Het gebruik 

 van deze plant als veevoeder moet dan ook beslist worden ontraden 

 (Backer). 



19/400. Monerma repens beauv. (Lept u rus a c i c u 1 a t u s steud., 



L. repens r. br.). 



Volksnamen onbekend. 



Meerstengelig, 0.25 tot 0.40 M. hoog gras met opgerichte of 



opstijgende, ronde, harde, onbehaarde halmen en vele kruipende en 



rijkelijk wortelende uitloopers, die uit eiken knoop een bundel 



Nuttige Planten I. 17 



