BAMBOE. 273 



19/. . . v. li. B. B. 1888, bl. 284 wordt de boelofi moempo vermeld als oorsprong 

 van de biga in Rawas. Naar de winningswij ze onderscheidt men twee 

 soorten, n. 1. biga masak of b. oema en biga takok. Biga oema ver- 

 krijgt men als de bamboe's gekapt en na 5 a 10 dagen drogen in 

 brand worden gestoken. De geleiachtige, grijsachtig witte massa 

 boven de tnsschenschotten verliest door de hitte haar water en na 

 het branden splijt men de halmen om de hard geworden biga in te 

 zamelen. Speciaal kappen van bamboe voor dit doel komt zelden 

 voor, omdat de opbrengst de moeite niet genoegzaam zou loonen. 

 Gewoonlijk wordt deze soort biga verkregen bij den aanleg van den 

 ladang, als wanneer men de bamboe's bij het schoon kappen van het 

 terrein in één moeite met het hout verzamelt en vervolgens ver- 

 brandt. De tweede soort, biga takok, wordt verkregen uit dezelfde 

 bamboesoorten, maar op andere wijze. Men kapt in het bosch de hal- 

 men open bij de knoopen en vangt den geleiachtigen inhoud op in 

 een bamboelid of mand. Tehuis wordt de inhoud der voor het verza- 

 melen gediend hebbende bamboeleden gekookt tot het water verdampt 

 is, terwijl de inhoud der manden spoedig 20% van zijn volume ver- 

 liest door uitdruipen en verdampen en alsdan wordt gekneed tot 

 kleine koeken, die aan de zon worden blootgesteld op een mat, tot 

 zij vast zijn geworden. De waarde is gering : biga oema bracht ter 

 plaatse / 0.70 a / 1.10 per gantang op en biga takok / 0.40 a 

 / 0.60. Men schijnt biga daar slechts als handelsproduct te kennen 

 en er geen eigen toepassingen voor te hebben. Bleekrode deelde 

 in het Natuurkundig Tijdschr. v. N. I. dl 26, bl. 454 mede — naar 

 aanleiding van de aanbieding van een uit Lematang-Ilir ontvangen 

 , .monster steentjes uit de asch van bamboe, dat een artikel van 

 uitvoer is naar Eng.-Indië" — dat het eenige medicinale gebruik 

 dat de inlanders er van maken daarin bestaat, dat de gepulveriseer- 

 de steentjes als bloedstelpend middel op snijwonden worden gelegd. 

 De Catalogus Brusselsche Tentoonstelling vermeldt, dat singkara 

 o. a. wordt gebruikt bij hoest en bij inwendige verwonding. Volgens 

 Vorderman (1. c.) is het een gebruikelijk geneesmiddel bij de chi- 

 neezen ; het komt bijv. te pas bij de behandeling van diphteritis. 

 In Eng.-Indiè' wordt tabashir volgens Watt's Commercial Products 

 zoowel door de hindoes als door de mohamedanen hoog geschat als 

 verkoelend, opwekkend en verzachtend middel en gebruikt in medi- 

 camenten tegen longaandoeningen, doch de chemische samenstelling 

 steunt de geschiktheid daarvoor niet. 



De haren der bladscheeden veroorzaken een ondragelijken jeuk en 

 hebben een hoogst ongunstige reputatie als geheim vergiftigings- 

 middel om een doodelijken haat te koelen. De vrees daarvoor schijnt 

 echter op zijn minst genomen overdreven te zijn. In het Geneesk. 

 Tijdschr. v. N. I. dl 24, bl. 215 worden eenige dierproeven beschreven 

 welke er mede genomen zijn. Toediening van een behoorlijke dosis 

 in eens had slechts voorbij gaande storingen ten gevolge en bij voort- 

 gezet ingeven van kleine hoeveelheden, zooals volgens de overle- 

 vering dit middel behoort te worden toegepast, hielden de verschijn- 

 selen van darmcatarrh op met het staken van de toediening. 



De groep der Bambuseae is verdeeld in een kleine dertig geslach- 

 ten, waarvan er ongeveer tien in den Maleischen Archipel zouden 

 voorkomen. De soortbeschrijving is zeer vaak geschied naar onvol- 



Nuttige Planten I. 18 



