278 ÜRAMINEAE. 



soort bij den luiisbouw wil aanwenden, de stammen eerst een maand 

 in de modder moeten liggen om vrij te blijven van boeboek. De in de 

 noordhelft van West-Java overvloedig in het wild groeiende bamboe 

 doeri met korte geledingen wordt zoo goed als onbruikbaar geacht. 

 In het Museum : Halmen. 



19424 Bambusa excelsa miq. 



Volksnamen. Mal. Mol.: Boeloeh gantang, B. samcU B. wani 

 bësar — Alf. Amb.: Tcrin maisele — Tern.: Tabadiko sama. 

 Arundarbormaxima is een nog niet terug gevonden soort, 

 volgens Rumphius (IV, bl. 12) op Ambon, Java en Bali weinig en 

 alleen in het hooge gebergte voorkomend. Zij wordt 80 a 100 Voet 

 hoog, is zoo dik als een dij en heeft leden ter lengte van 3 voet ; de 

 wand is echter nauwelijks een pink dik. In de oostersche eilanden 

 is zij te zeldzaam om van bijzonder gebruik te wezen ; men maakt er 

 wel vlerken voor prauwen van, watervaten, vaatwerk voor droge 

 waren en rijstmaten, in het bijzonder gantangs (R.). 



«9/424. Bambusa (Schizostachyum) longinodis miq. 



Volksnamen. Mal.: Boeloeh toei (Mol.) — Talaut: Boelro — 

 Sangi: id. — Alf. Minah.: Wocloe (bent.), Boeloe (mongondo, 

 ponos.), Woedoe (t.s.), Woeloed (t.b.), Woeloe (t.1.), Woeloed 

 (t.t.), Boeloe im bafwe (tonsaw.), — Gorontalo: Hoelapa — 

 Bwool : Paoelango — Alf. Z. Ceram: Tinat — Amb.: Oete 

 laoeit — Banda: Foelëk — Ternate: Toei. 

 Arundarbor spicu lorum beschrijft Rumphius (IV, bl. 7) 

 als een dunne, op Ambon weinig, maar in de Molukken overvloedig 

 voorkomende bamboesoort, die in dichte stoelen groeit op zware 

 klei, zoowel in de vlakte als in het gebergte waar het wat vochtig is. 

 spruiten. Q e jonge spruiten zijn niet eetbaar. De binnen in den stoel groei- 



Haimen. enc j e halmen zijn twee vingers dik, terwijl de buitenste nauwelijks 



een pink halen. Zij zijn zoo hard, dat de vonken er afvliegen, als 

 men er met een goed houwmes in kapt. De huid is ruig als haaievel, 

 zoodat men ze kan gebruiken om er ijzerhout en been mee te vijlen ; 

 de buitenste dunne halmen zijn echter minder ruw. De geledingen 

 zijn 3 a 4\ voet lang en dik van wand ; de kleur is groen. Men ge- 

 bruikt de halmen bij wijze van kattestaart, voor stelen van pijpen, 

 hengelstokken, maar vooral voor fluiten. In Rumphius' tijd maakte 

 men er bij voorkeur de werpspiesen van door de halmen aan te pun- 

 ten en te verkolen ; deze hebben zoo'n groot indringend vermogen, 

 dat zij door een mensen heengaan. Men kan ze ook gebruiken voor 

 sero's, want zij zijn duurzamer dan boeloeh séro (Schizostachyum 

 brachycladum kurz). 

 Bladeren De grootste bladeren worden bij sommige gelegenheden, van de 



ruigte ontdaan, gebruikt om er rijst in te koken (R.). 

 In tut Museum: Halmen, 



1 ' 4 ' 1 Bambusa nana roxb. 



Volksnamen. Mal.: Bamboe tjina — Soend.: Awi tjina — Jav.: 



Pring gondani, P, Ttjëndani. 



Struikachtige bamboe van chineeschen oorsprong, met vrij grof 



blad, gebruikt voor levende heiningen en in Kedoe door Koorders 



(Exkursionsflora en Hagelen, bl. 255) nog op 2000 M. zeehoogte, 



