DENDROCALAMUS— SCHIZOSTACHYUM. 287 



de zeer kleine jonge spruiten van awi karisik afgekookt goed van spruiten 

 smaak zijn, maar ik heb niet bevestigd gekregen, dat zij voor culi- 

 naire doeleinden worden gebruikt. De somtijds een lengte van 6 M. Halmen, 

 en van beneden een dikte van 2 cM. verkrijgende halmen met vrij lange 

 leden worden wel voor hengelroeden gebezigd ; droog zijn zij dof 

 geel, licht en zeer veerkrachtig. De buitenzorgsche rotanwerkers 

 maken er ook het geraamte van rotanmeubilair van. 

 In het Museum: Stengels. 



Schizostachyum brachycladum kurz. 



Volksnamen. Mal.: Boeloeh scro (Mol.) — Soend.: Awi boeloeli 

 — Mad.: Përèng boeloe, P. lampar — Mak. : Boelo talang — Alf. 

 Amb.: Oeté wanat — Banda : Soeëlen — Ternate : Löoe. 



Arundarbor Cratium van Rumphius ( IV, bl. 5) is een 5 a 

 10 M. hooge bamboesoort, die een dichten stoel vormt. De jonge sprui- spruiten. 

 ten kan men, zoolang zij nog geen e! hoog zijn, wel eten, maar zij zijn 

 taai en bitter. De grasgroene, dunwandige halmen gaan in omvang Halmen. 

 een arm niet te boven, maar in den regel zijn zij dunner ; forsche 

 stammen vindt men in jonge stoelen waar nog niet veel aan gekapt 

 is, maar aan uitgemergelde stoelen worden zij niet meer dan een 

 duim dik. De stengels laten zich zeer gemakkelijk splijten en zijn 

 daarom bijzonder geschikt voor het vlechten van allerlei horden. 

 Het meest bezigt men deze soort voor het vervaardigen van oprol- 

 bare staketsels voor sero's, doch voor men die in gebruik neemt 

 moet men ze eenige weken berooken, waardoor zij beter bestand 

 worden tegen het zeewater. Stengels niet dikker dan een duim zijn 

 geschikt voor hengelstokken (Rumphius). Reilingh zegt insgelijks, 

 dat de kleine lampar of kleine rampal (hij noemt ook een groote) 

 in Besoeki bijna uitsluitend wordt gebruikt voor gëdèk, d. w. z. 

 vlechtwerk voor de omwanding van loodsen en inlandsche woningen. 



Koorders' Exkursionsflora vermeldt als vindplaats van S. brachy- 

 cladum op Java alleen het gewest Besoeki tusschen 600 en 1000 M. 

 zeehoogte. De awi boeloeh van Buitenzorg werd echter door Gamble 

 óók tot deze soort gebracht. Het is daar een vrij onbeduidende 

 bamboe, in gebruik voor doode heiningen en voor bilik. Te Batavia, 

 waar bamboe boeloeh zeer veel voorkomt, is het de aangewezen soort 

 voor hengelroeden. 



Vermoedelijk is dit de soort, die op Noord-Celebes voorheen de weefsel, 

 grondstof leverde voor een eigenaardig fabrikaat, bamboeweefsel, 

 waaromtrent Teysmann in het Natuurkundig Tijdschr. v. N. 1. dl 23, 

 bl. 355 mededeelt, dat hij het nog nergens elders had aangetroffen. 

 Te Ratahan in de Minahassa werden niet al te jonge halmen van tam- 

 belang — de mij bekende volksnamen zijn: Mal.: bamboe löoe (Menado) 



— Talaut: timbalanga — Sangi: timbêlang — Mongondo: aoeg boelawan 



— Alf. Minah.: tambëlang (t.s., t.b.), t. karêngan (t.1.), tambëlang 

 (t.t.), toom (id., dial.) — Gorontalo : tomoela — Bwool: tomoelango — 

 tot reepen gespleten en die ontdeed men van de buitenste harde 

 laag. Het binnenste vleezige gedeelte werd door de vrouwen gekauwd 

 tot alleen de vezels overbleven, die dan na gewasschen te zijn 

 werden gespleten. Van dat draad werd doek geweven voor kleedjes 

 en zakken, zoo soepel alsof het van hennep was. Iets uitvoeriger 

 berichten vindt men in het Tijdschr. v. Ind. T., L. & V. kunde dl 18, 



