CYPERUS — SCIRtHJS. 293 



zachte, smal-lijnvormige bladeren zijn 2 a 4 mM. breed en doorgaans 

 wat korter dan de halm, die aan den top bovendien 3 of 4 bladach- 

 tige, smal-lijnvormige schutbladen draagt. De onmiddellijk boven 

 deze schutbladen geplaatste witte, ei- of bolvormige bloeiwijze 

 met een middellijn van 6 tot 10 mM. gelijkt op een hoofdje en be- 

 staat uit zeer talrijke, dicht opeengedrongen platte, spitse, 2\ a 3 

 mM. lange aartjes. Dit onkruid is verbreid over den geheelen Ar- 

 chipel ; op Java' komt het voor van het Westen tot het Oosten van 

 af de laagvlakte tot op ± 1200 M. zeehoogte, vooral echter beneden 

 300 M. Het groeit op licht beschaduwd of zonnig, niet al te droog 

 noch zeer vochtig, bij voorkeur grazig terrein, zeer vaak aan weg- 

 randen, in lichtere gedeelten van djati- en ander bosch, voorts op 

 tegalans en in koffie- en theetuinen, plaatselijk vaak in groote hoe- 

 veelheid, doch nimmer vegetatievormend (Backer). 



Rumphius beschrijft het (VI, bl. 8) onder den naam G ra m e n wortelstokken. 

 capitatumen zegt, dat een decoct van de een weinig gekneus- 

 de wortelstokken wordt gedronken om buikloop te stoppen. Dr 

 Koorders teekende bij een op Noord-Celebes ingezameld exemplaar 

 aan, dat hem werd medegedeeld, dat een afkooksel van den verschen 

 wortelstok met een stuk gember en wat arensuiker in de geheele 

 Minahassa groote diensten had bewezen als geneesmiddel bij een ge- 

 vaarlijke mazelenepidemie, die eenige jaren te voren had geheerscht. 



Zoo lang de bovenaardsche deelen niet te oud zijn worden zij voederpiant. 

 volgens Backer een geschikt voer geacht voor paarden en in het 

 bijzonder voor runderen. In regenrijke streken, waar doorgaans 

 voldoende gras beschikbaar is, kijkt men er wegens de tamelijk 

 geringe of althans nimmer aanzienlijke opbrengst niet naar om, 

 maar daar waar in den drogen tijd goed gras schaarsch is wordt het 

 op prijs gesteld. Een viertal analyses wees zonder uitzondering een 

 zeer bevredigende, soms zelfs hooge voedingswaarde uit. 



De witte bloeiwijzen dienen volgens Rumphius na fijnwrijven met Bloeiwijze. 

 een weinig curcuma of kanari en warm gemaakt in een blad van Ficus 

 septica om zwerende nagels te verbinden (signatuurmiddel ?). 



Scirpus erectus poir. 



Volksnamen. Minangk.: Paro-paro — Soend.: Babawangan, 



Koetjaja, Wawolingian. 

 Lang levend — of tengevolge van sterke uitdroging der stand- 

 plaats éénjarig — meer of minder sterk uitstoelend, 0.30 tot 0.75 

 M. hoog moeraskruid met rolrond-geribde dan wel min of meer vijf- 

 kante stengels, welke inwendig in talrijke naast en boven elkaar 

 gelegen kamertjes zijn verdeeld, doch niet één enkele centrale 

 holte bezitten. Boven de inplanting der aartjes is een schutblad 

 geplaatst, dat schijnbaar een voortzetting vormt van den halm en 

 duidelijk korter is dan de lengte van den halm onder de aartjes. 

 De bladeren zijn gereduceerd tot scheeden met rudimentaire of 

 geheel ontbrekende' schijf. De ten getale van 2 tot 7 schijnbaar 

 zijdelings geplaatste zittende aartjes zijn 7 tot 18 mM. lang en de in 

 meerdere rijen gerangschikte kafjes meten 3 a 4 mM. De duidelijk 

 gcsnavelde, niet dwars-gerimpelde vrucht is geplaatst tusschen 

 5 of 6 getande borstels. Dit schijngras is tot dusverre alleen aan- voederpiant. 

 getroffen in het westelijk deel van den Mal. Archipel ; op Java komt 



