20 468. 



294 CYPERACEAE. 



het voor van het Westen tot het Oosten van af de laagvlakte tot 

 op ca 900 M. zeehoogte. Het groeit uitsluitend op drassig of ondiep 

 geïnundeerd terrein, aan lage rivieroevers en vooral op bevloeide 

 sawahs, waar het dikwijls een algemeen onkruid is. Het produceert 

 een matige hoeveelheid, wegens zijn hardheid voor paarden min- 

 der geschikt groenvoer, dat echter voor herkauwers, in het bijzon- 

 der karbouwen, wel bruikbaar wordt geoordeeld. Een viertal ana- 

 lyses wees zonder uitzondering een voldoende, soms zelfs hooge 

 voedingswaarde uit (Backer). 



Ook dit schijngras staat derhalve in practische waarde als 

 veevoer niet achter bij menig echt gras en de vermelding van enkele 

 der zeer talrijke, vooral in streken waar goed gras schaarsch 

 is, een soms zeer belangrijke rol als groenvoer spelende cyperaceae 

 wordt dienstig geacht om in afwachting van een volledige bewer- 

 king reeds nu de aandacht te kunnen vestigen op de ongegrondheid 

 van de herhaaldelijk in de oudere indische voedergrassen-literatuur 

 tot uiting komende meening, dat schijngrassen altijd te verwerpen 

 zijn. Men heeft zonder kritiek de in gematigde luchtstreken opge- 

 dane ervaring toepasselijk geacht op de tropen, doch onder de cy- 

 peraceae van hier komen tal van smakelijke, voedzame planten 

 voor, terwijl de meerendeels tot het geslacht Carex behoorende 

 hollandsche hun ongunstige reputatie te wijten hebben aan de taaie 

 of scherpe halmen en bladeren, die het vee weigert te eten. 



Scirpus grossus linn. (S. aemulans steud.). 

 Volksnamen. Bat.: Basijang — Mal.: Boendoeng (W. Born.), 

 Mansijang (S.W.K.), Masijang (Benk.), Mënsijang (S.W.K.), 

 Mësijang (S.W.K.), Rëdoek (Palemb.) — Minangk.: Mansiro 

 drt^/7 — Soend.: Walingi — Jav.: Lingi, Wlingèn, Wlingi, 

 Wlingian — Mad.: Balingè — Alf. Minah.: Ajaman kawèsar 

 (t.s., t.b., t.t.), Kaïngas (tonsaw.), Tinoron (t.b.). 

 Forsch, opgericht, sterk uitstoelend, tot 2 M. hoog kruid, met 

 scherp driekante-drievleugelige halmen, aan welker voet de bladeren 

 opeengedrongen zitten. Het brengt vrij lange onderaardsche uit- 

 loopers voort, waarvan de top aanzwelt tot een knolletje. Op Java 

 komt het van af de laagvlakte tot op 800 M. zeehoogte voor in poelen 

 en moerassen, plaatselijk vaak in groote hoeveelheid (Backer). Vrij 

 algemeen worden de stengels gebruikt voor het vervaardigen van 

 goedkoop en toch sterk en duurzaam vlechtwerk, als grovere ligmat- 

 ten en zakken, en voor het voeren van de fraaier uitziende pandan- 

 matten. De stengels worden gedroogd nadat een van de ribben is 

 verwijderd, vervolgens met een stukje bamboe of een bot mes glad- 

 gestreken en weer buiten in de zon en óc\\ dauw gelegd om te bleeken. 

 Waar deze soort te bekomen is wordt zij gewoonlijk boven haar ver- 

 wanten, Fimbristylis globulosa uitgezonderd, verkozen. 

 In het Museum: Matten. 



Scirpus mucronatus linn. (S. sundanus miq.). 

 Volksnamen. Mal.: Kërtjoet, Kocmboeh (S.W.K.), Mansijang 

 agam (S.W.K.) — Minangk.: Koembocëh, Mansiro hitam, M. 

 kocmboeëh — Jav.: Méndongan — Alf. Minah.: Poesoe (tonsaw.). 

 Opgericht, 0.80 tot 1.40 M. hoog kruid met horizontalen wortel- 

 stok, welke zeer dicht is bezet met scherp driekante halmen ; de bla- 



