296 GYPèRACëAE. 



zeldzame plant, die plaatselijk echter in zeer groote hoeveelheid 

 kan optreden ; zij groeit in poelen en aan waterkanten in zoet en 

 brak — zelfs tamelijk zout — water, in West- en Midden- Ja va tus- 



viecbtwerk. schen en 1000 M. zeehoogte (Backer). In de Padangsche Boven- 

 landen wordt zij wel opzettelijk aangeplant om de over hun geheele 

 lengte even dikke, door vliezen in kamertjes verdeelde, kaarsrechte 

 halmen, die gebruikt worden voor het vervaardigen van ligmatten; 

 deze zijn aantrekkelijk door hun lichtgele kleur, maar niet zeer duur- 

 zaam. Op Java schijnt dit materiaal niet te worden gebruikt, wel 

 daarentegen weer op Noord-Celebes. 



Knoiietjes. Bij sommige vormen ontstaan, gelijk gezegd, aan de onderaard- 



sche uitloopers bolvormige knolletjes. Een daarvan, klaarblijkelijk 

 die welke de gewone tiké van de bataviasche pasars levert, wordt 

 door Rumphius beschreven (VI, bl. 7) onder den naam Cyperus 

 cl u 1 c i s als een op Java, Makassar en Bali, doch niet op Ambon, 

 veelvuldig in het wild voorkomend gewas, bestaande uit een bos 

 biesachtige, ronde stelen ter dikte van een ganzeschacht, 3 a 4 voet 

 lang. Het wortelstelsel wordt gevormd door vele vezels, waaraan 

 talrijke knolletjes groeien ter grootte van knikkers. Die knolletjes — 

 uitwendig aardkleurig, inwendig wit, hard en droog — worden bij 

 wijze van versnapering gegeten (R.). Tikéknolletjes, ingezameld in 

 de moerassen aan den zeekant, ziet men te Batavia tusschen Augustus 

 en December in vrij groote hoeveelheid. Zij worden niet alleen ge- 

 kookt als snoeperij rondgevent, maar ook verwerkt tot ëmping op 

 dezelfde wijze als mëlindjo (Gnetum Gnemon linn.). Van vormen 

 met kleine knolletjes maakt men geen werk. 



Onder den naam ma ti worden te Batavia tegen chineesch nieuw- 

 jaar tiké-knollen in verschen staat uit China aangevoerd, die afkom- 

 stig heeten te zijn van Heleocharis tuberosa schult. Of deze inder- 

 daad soortelijk van H. plantaginoidea verschilt, is twijfelachtig. 

 Vorderman (Kritische beschouwingen, bl. 41) gelooft van wel, om- 

 dat de knollen wel vier maal zoo groot zijn als de gewone inheemsche 

 en de zetmeelkorrels van beide niet gelijk zijn. 

 /// //*/ Museum: Knolletjes, emping, matten. 



20/471. Fimbristylis globulosa kunth var. Torresiana clarke 



(F. e f o 1 i a t a steud.). 



Volksnamen. Simaloer. : Sic (Tapah), — Mal. : ? Daoen tikar 



(Menado), Laï (S.W.K.), Mansijang mantjik (S.W.K.), Poeroen 



tikoes (Bandj.) — Minangk. : Baih-baih, Mansiro bain, M. ibóeh, 



Af. laï, AL pandan — Lamp. : Poeroen tikoes — Jav. : Méndong 



— Sangi : Nanaiang — Mongondo: Katnoen — Alf. Minah. : 



Bérot (t.s., t.b., t.L),Tèhèk (tonsaw), Wérot (t.s., t.b., t.1., t.t.) — 



Goront. : Tiohoe — Bwool : Tikogoe — Paloesch : Toejoe — 



Barèe : Tioe. 



Zodevormend kruid, tot 1.50 M. hoog, met tot scheeden zonder 



schijf gereduceerde bladeren, verbreid over den Maleischen Archipel 



en wegens zijn goede eigenschappen als vlechtmateriaal in verschil- 



Cuituur. lende streken gekweekt. In de Padangsche Bovenlanden wordt deze 



cyper o. a. in de omgeving van Fort van der Capeüen aangeplant en 



verscheiden berichten uit Midden- en Noord-Celebes maken melding 



van speciale cultuur. Op Java bloeit de cultuur volgens De Bie 



