LEPIRONIA — CAREX. 



303 



getroffen op de Karo-hoogvlakte, doch daar komt het volgens een 

 schriftelijke mededeeling van Dr Sohns in groote hoeveelheid voor 

 (Backer). De bladeren verspreiden bij kneuzing een sterken aan 

 seré herinnerenden geur, zoodat verwacht werd, dat deze plant 

 medicinale toepassingen zou hebben. Eerst na herhaaldelijk rond- 

 vragen trof echter Sohns iemand aan wien het bekend was, dat een 

 decoct tezamen met andere kruiden wordt aangewend tegen koorts 

 en tegen mond- en klauwzeer ; verder zou het met peper en zout 

 worden gegeten na de bevalling. 



20,525. Carex baccans nees. 



Volksnamen. Soend.: Hilat — Jav.: Empritan, Kërisan, La- 

 dingan. 

 Forsch kruid, 0.80 tot 1.50 M. hoog, met scherp driekante sten- 

 gels en lange, Iintvormige, scherp gerande bladeren ; de bloeiwijze 

 is een groote pluim, bestaande uit talrijke, 2 tot 6 cM. lange aartjes, 

 welke aan den voet vrouwelijk, aan den veel dunneren top manne- 

 lijk zijn. Het komt op geheel Java voor in de bergstreken tusschen voederpiant. 

 1100 en 2400 M., vooral aan boschranden en in beschaduwde struik- 

 wildernissen. Hoewel het een groote hoeveelheid blad produceert 

 en volgens het gemiddelde van een tweetal analyses een zeer bevre- 

 digende theoretische voedingswaarde bezit wordt het zoo goed als 

 niet voor veevoeder gebruikt wegens de scherpte en hardheid der 

 bladeren. Slechts bij één enkel exemplaar in het Buitenzorgsch 

 Herbarium staat aangeteekend, dat het voor paardenvoer dient, 

 vermoedelijk bij gebrek aan beter (Backer). 



De overvloedig voortgebrachte vruchten, die in het stadium van vruchten. 

 rijpheid omsloten zijn door helderroode, sappige, besachtige urn- 

 tjes (waardoor deze soort gemakkelijk van alle andere javaansche 

 Carex-soorten is te onderscheiden), worden op den Diëng beschouwd 

 als een voortreffelijk voer voor pluimvee, dat de eierproductie 

 bevordert. 



Carex remota linn. subspec. alta boott. 



Volksnamen onbekend. 

 Overblijvend schijngras. 50 tot 90 cM. hoog, met horizontalen 

 wortelstok waaruit telkens op korte afstanden nieuwe individuen 

 ontspruiten, zoodat oude exemplaren vrij groote pollen vormen. De 

 opgerichte, driekante halmen zijn dun, kaal en glad, bezet met 

 smal-lijnvormige, U tot 4 mM. breede, ruw gerande en eenigszins 

 taaie bladeren, waarvan de hooger geplaatste langer zijn dan de 

 halm. De bloeiwijze bestaat uit 12 a 20 tot een aar vereenigde 

 langwerpige of langwerpig-ronde, 6 tot 15 mM. lange aartjes, de 

 lagere vrij ver uiteen geplaatst, de hoogere dichter op elkaar ; de 

 urntjes zijn 2\ a 3 mM. lang en het aantal stijlen bedraagt twee. 

 Dit kruid is in den Mal. Archipel tot dusverre alleen ingezameld 

 op Java, waar het voorkomt in de bergstreken tusschen 1100 en 

 2700 M., vooral echter boven 1500 M. zeehoogte. In het westelijk 

 deel van het eiland is het bekend van slechts zeer enkele groeiplaat- 

 sen en evenzoo in het centrale deel, doch in Oost-Java is het op ver- 

 scheidene plaatsen aangetroffen. Het groeit op vochtig of drassig, 

 zonnig terrein, plaatselijk soms in vrij groote kwantiteit en pro- 



Vüederplant 



