320 PALMAE. 



is tte beroemde dubbele kokosnoot, die in het wild alleen op de Sey- 

 chellen voorkomt en als geheimzinnig en zeldzaam product der zee 

 bij de oostersche volken zeer hoog in aanzien stond. Men zegt, dat de 

 boom ('s Lands Plantentuin bezit er een vrouwelijk exemplaar van, 

 dat ongeveer 60 jaar oud moet zijn, en een jonge plant) zijn vollen 

 wasdom eerst na een eeuw bereikt en pas op dertigjarigen leeftijd 

 bloeit ; tusschen bloem en rijpe vrucht zouden tien jaren verloopen. 

 De vrucht is de grootste door eenige palmsoort voortgebracht. 



De inlanders, aldus Rumphius, stellen deze noot als souverein an- 

 tidotum boven alle andere. De kracht zetelt niet alleen in den zon- 

 derling gevormden harden dop, maar meer nog in de pit. Deze is 

 reuk- en smaakloos, bleekgeel van kleur en droog zoo hard als hoorn; 

 zij blijft onbepaalden tijd goed. Van den dop maakten "de groote 

 heeren" hun sirih- en tabaksdoozen, drinkschalen enz., overtuigd 

 zijnde, dat zij daardoor gevrijwaard waren tegen vergiftiging van 

 den inhoud. Het kiemwit zou bovendien gewreven — bij voorkeur 

 met water — heilzaam zijn bij een aantal ernstige ziekten en storin- 

 gen in het organisme. Het kiemwit van de zelden op het strand ge- 

 worpen noten treft men wel eens aan in den medicijnhandel op Java. 



Voor de geschiedenis van deze merkwaardige vrucht, zie Journal 

 of the Bombay Natural History Society 28-2 '10, overgedrukt in 

 Trop. Agriculturist luni 1910, bl. 505;Trop. Agr. Oct. 1891 ; Oarde- 

 ners' Chronicle XI, No. 282 (referaat in Teysmannia 1892, bl. 569). 



In het Museum: Noot, kiemwit. 



Raphia pedunculata p. beauv. (R. Ruffia mart.). 



Volksnamen. Raphia palm, Palmier de Mayotte, Raffiawein- 



palme. 

 Fraaie palm met een tot 24 M. hoogen stam en bladeren van som- 

 tijds 50 voet lengte, in zijn vaderland, Madagascar, overvloedig in 

 het wild groeiend op zeer vochtige gronden en langs waterloopen 

 in regenrijke streken. Hij levert, ook volgens Sadebeck (Der Raffia- 

 bast, Jahrbuch der Hamburgischen Wisschenschaftlichen Anstalten 

 XV MI, 1900), de beste raffia van den handel. Op ca 15-jarigen leef- 

 tijd kan hij in exploitatie worden genomen en 40 a 50 jaar oud 

 zijnde is hij in zijn volle kracht. De bladscheuten waarvan de raffia- 

 bast wordt verkregen, die 20 tot 27 voet lang zijn, worden gesne- 

 den — niet meer dan één tegelijk — voor zij zich hebben ontplooid ; 

 een boom brengt gemiddeld 10 scheuten per jaar voort, waarvan 

 men er 6 kan wegnemen. De vinnen zijn in het midden 5 a 7 cM. 

 breed ; na verwijderen van de bladnerf wordt aan het benedeneinde 

 aan de onderzijde een insnijding gemaakt tot aan de bovenhuid en 

 vervolgens de onderkant met het bladmoes van de bovenhuid afge- 

 scheurd. Deze bovenhuid, bestaand uit een strook van 2 a 3 cM. 

 breedte en 1 tot 2 M. lengte, is na drogen geschikt om in den handel 

 te worden gebracht. De opbrengst wordt becijferd op 1\ eng. pond 

 per jaar. Raffia wordt gebruikt in den tuinbouw bij het binden en 

 oculeeren en heeft daarvoor door haar soepelheid, duurzaamheid, 

 ontbreken van scherpe kanten, waardoor teere plantendeelen zouden 

 worden gekwetst, en ten slotte door haar lagen prijs al haar mede- 

 dingers op dit gebied volkomen verdrongen. Daar raffia van deze 

 herkomst, in tegenstelling met andere soorten, van nature licht 



