354 PALMAE. 



kond van ca 30 M. lengte. Beschikbare monsters zijn 8 a 10 mM. dik. 

 met uitspringende knoopen en leden ter lengte van 10 tot 18 cM. 

 liet oppervlak is dot bruinachtig, het hart lichtbruin. Deze soort 

 is wel sterk, doch buigzaamheid en splijtbaarheid zijn slecht en 

 voorts i^ het hart poreus, zoodat zij als geringwaardig is te kwa- 

 lificeeren. Door de bevolking wordt zij dan ook alleen benut voor 

 geraamten van draagmanden e. d. werk. 



Van de vruchten kan drakenbloed worden bereid (zie onder de vol- 

 gende soort), doch. te Palembang geschiedt dat thans niet meer. 



/// lut Museum'. Rotan. 



Daemonorops Draco bl. 



De djërnang of drakenbloedrotan beschrijft Rumphius (V, bl. 114) 

 onder den naam P a 1 m i j n neus dr a c o als overeenkomend met 

 die welke men anders palembangsche rotan noemt en waarvan men 

 curieuze handstokjes maakt (volgt een beschrijving van palembang- 

 sche rotanstokken van Calamus scipionum). Daaruit zal de mede- 

 deeling van Miquel (III, bl. 97) zijn voortgevloeid, dat de stammen 

 voortreffelijke rotanstokken geven. Ook Teysmann zegt (Natmirk. 

 Tijdschr. v. N. I. dl 18, bl. 3b), dat de drakenhloedrotan in Palem- 

 bang wandelstokken oplevert. Toch hond ik dit voor onjuist, aan- 

 gezien Daemonorops Draco niets heeft, waardoor hij voor wandel- 

 stokken zou üitmuntens Een van Palembang ontvangen monster is 

 ca 12 mM. dik met uitspringende knoopen en leden ter lengte van 

 18 tot 35 cM. Het oppervlak is glimmend geelbruin, liet hart blank. 

 Het monster was broos en eenig gebruik heli ik er niet van kunnen 

 ontdekken. Wel werd mij bericht, dat van Djambi onder den naam 

 djërnang stengclstukken, geschikt voor wandelstokken, worden 

 uitgevoerd, doch de beschrijving daarvan verschilt van de door mij 

 geziene Daemonorops Draco. Wat de djainbische djërnang kan zijn, 

 is mij nog niet bekend. 



Drakenbloed, San°uis draconis indicus, sang dragon, Ostindisches 

 Drachenblut, dragon's blood, in het Westen van den Archipel meestal 

 bekend als (gëtah) djërnang met kleine modulaties in de verschil- 

 lende talen en voorts als Mal. : limbajneng (S.W.K.) — Daj. : Iwear 

 (Boesang), sëronang (Penihing), oehan (Kajan) — Soend. : gëtih badak 

 (Z. Bantam) — Jav. : gëtih warak — is een hars van karakteristieke 

 roode kleur, voorkomend op de schubben der vruchten vóór die het 

 stadium van rijpheid volkomen hebben bereikt, want als de vruchten 

 rijpen wordt het hars broos en gaat het gemakkelijk verloren. Het 

 product van ^\vn handel wordt geleverd door deze en andere Daemo- 

 noropssoorten. Volgens een door Ridley in Straits Bulletin 1906, bl. 

 28 geciteerd bericht van Holmes onderscheidt men in de Westeraf- 

 deeling van Bomeo drie storten, te weten : 



djërnang moendai, de beste, vrij zeldzaam voorkomende kwali- 

 teit, afkomstig van een Daemonoropssoort met kleine vruchten ; 



djërnang bëroewang, van vruchten van middelmatige afmetingen ; 



djërnang koekoe, afkomstig van een rotan met groote vruchten. 



Ook in Palembang en op het Mal. Schiereiland kent men verschil- 

 lende drakenbloed leverende soorten. Volgens Ridley is het bezit 

 van dit hars eigen aan een geheele groep van de sectie Piptospatha 

 van het geslacht Daemonorops. De belangrijkste daarvan zijn : 



