CALAMUS. 371 



ter krijgt zij 20 tot 30 klimmende stengels, die een lengte berei- 

 ken van 30 M. In Palembang werd zij ingezameld op pi. m. 650 M. 

 zeehoogte. De gladde stangen zijn 5 a 7 mM. dik, met leden ter lengte 

 van 20 tot 25 cM. Het oppervlak is glimmend geel met iets donkerder 

 knoopen, de kern blank. Het is een dichte en toch soepele rotan, 

 zeer goed splijtbaar, doch zij wordt gezegd niet sterk te zijn en 

 daarom slechts voor eigen gebruik te worden gesneden. Ik vermoed 

 echter, dat zij wel wordt gemengd onder de rotan sërimit (Cal. javen- 

 sis bl.), ontving haar ten minste eens onder dien naam uit Palembang. 

 In het Museum: Rotan. 



21/573 ii. Calamus filiformis becc. 



Volksnamen. Mal. Serawak: Rotan batoe, R. djanggoet R. kawat. 

 Buitengewoon slanke bergrotan van Noord-Borneo, wellicht slechts 

 een vorm van C. javensis bl., de dunst bekende rotansoort, zeer sterk 

 en van uitstekende hoedanigheid ; bij de inlanders (in Serawak) is 

 zij veel in gebruik als bindrotan, voor het maken van manden, enz. 

 (Beccari). 



21/573 ii. Calamus flabellatus becc. 



Volksnamen. Mal. Serawak : Rotan herman. 

 Lange, dunne bergrotan van zeer goede kwaliteit, na verwant aan 

 C. javensis bl. (Beccari). 



21/573 ii. Calamus graminosus bl. 



Volksnamen. Mal. Mol. : Rotan alija — Alf. Amb. : Oewa 



laoen séhi. 



Den nog niet terug gevonden P a 1 m i j u n c u s graminosus 



beschrijft Rumphius (V, bl. 104) als veel dunner dan C. albus pers. 



(het touw is niet meer dan een vinger dik), doch overigens daaraan 



gelijk. Het is een twijfelachtige soort 



2I/573H. Calamus heteroideus bl. (C. vi minalis Bl.). 



C. heteroideus bl. var. pallens becc (C. Reinwardtii 

 maft. var. pallens becc, C. pallens Bl.). 

 Volksnamen. Mal. : Oewi saboet lilin (Palemb.) — Soend. : 

 Howè geureung, H. korod, H. sëgè, H. tërètès hèdjo. 

 Veranderlijke, uitstoelende bergrotan van het westelijk deel van 

 den Archipel, volgens Beccari waarschijnlijk de meest algemeene ro- 

 tansoort van Java, daar veelvuldig voorkomend tusschen 600 en 1500 

 M. zeehoogte. Elke stoel geeft 3 of 4 klimmende stengels. Hasskarl's 

 Nut, No. 376, zegt van howè korod, dat de ranke stam, die overal wor- 

 tel schiet, onder het vormen van hoeken voortkruipt, zoodat zelden 

 rechte stukken zijn te bekomen langer dan 12 a 16 voet De stangen 

 zijn 3 tot 6 mM. dik, bij de knoopen inspringend, met leden ter leng- 

 te van 12 tot 20 cM. Het kleverige oppervlak is lichtgeel, donker- 

 der getint bij de knoopen : de kern is roomkleurig. Zij is dicht, 

 sterk en zeer buigzaam, doch minder goed te splijten, in het alge- 

 meen een gezochte rotan die, waar zij voorkomt, bij voorkeur wordt 

 gebruikt om te binden, evenwel alleen van locaal belang. De rotan- 

 vlechters te Buitenzorg, waar mij van den Salak nooit stukken werden 

 gebracht langer dan 2 M., gebruiken howè korod voor het vervaar- 

 digen van goedkoope stoelen, het vlechtriet ook voor stoelzittingen. 

 In het Museum: Rotan. 



