404 



PALMAE. 



wat dikker dan van den pinang; hij groeit in het gebergte. Het hout is 

 een duim dik. gemakkelijk te splijten, harder en meer duurzaam dan 

 dat van Areca Catechu, maar deugt toch niet veel tot latten, zegt R. 



De zaden zijn ruim zoo groot als musketkogels, in substantie ge- 

 lijk aan oude witte pinang, doch harder, hoewel gemakkelijk fijn te 

 maken. Zij gelden als de beste der wilde soorten ter vervanging van 

 pinangnoten, maar de oude zijn wel wat bit Ier en wrang (R.). 



In hei Museum: Zaden. 



Palmiet. 

 Bladeren. 



Bloemen. 

 Vruchten. 



Oncosperma filamentosum bl. 



Volksnamen. Enggano: Eèfo — Atjeh: Liboeng — Bat.: Ni- 



boeng (pakpak), Liboeng (toba) — Banjak eil.: Aliwoe — Nias: 

 Hoja — Mentawei: Aliboek — Mal.: Èniboeng, Niboeng, Hala- 

 jong (Bandj.) Njiboeng (Z. O. Born.) — Lamp.: Haiiiboeng — 

 Daj. Z. O. Born.: Handibon^ (Samp.), Handiwong (id.), Pan- 

 doöng (Kat.), Tola, Gocmboelanai (Tidoeng) — Soend.: Erang, 

 Handiwoeiiif, Liwoeng -Jav.: Gëndiwoehg — Alf. Minah.: 

 Soemasoela (t.t.). 

 Prachtige uitstoelende vederpalm, 25 a 30 M. hoog, met slanken, 

 tot 20 cM. dikken, zwarten, dicht gedoornden, kaarsrechten of zeer 

 zwak gebogen stam, in het westelijk deel van den Archipel algemeen 

 aan den binnenzoom der vloedbosschen en verder landwaarts in. 



De buitenste harde laag van den stam bestaat uit donkerbruin, 

 bijna zwart hout, zeer duurzaam, in het bijzonder onder water; ge- 

 spleten in latten van 2 a 3 inch breedte wordt het veel gebruikt voor 

 vloeren van inlandsche huizen (Burn Murdoeh II, bl. 11). In Palem- 

 bang (en de overige alluviale kuststreken van Sumatra) neemt de 

 niboeng een belangrijke plaats in als houtleverancier. De meeste 

 paalwoningen, ja heele dorpen aan de modderige kusten, staan op 

 niboengneuten, terwijl de harde buitenwand van den stam, tot latten 

 gekloofd, dient voor overbrugging, bevloering, dakribben en panlat- 

 ten (F.ndert in Tectona 1920, bl. 121). 



Het palmiet wordt volgens Hasskarl's Nut, No. 303 rauw of licht 

 afgekookt gegeten, terwijl de oude bladeren wel eens worden gebe- 

 zigd tot liet dekken van huizen. De Clercq (No. 2487) vermeldt nog, 

 dat de bloemen als toespijs bij de rijst worden genuttigd en de 

 vruchten bij het betelkauwcn de pinang kunnen vervangen. 

 /// het Museum: Zaden. 



Palmiet. 



Oncosperma horridum scheff. (A r e c a h o r r i d a griff.). 



Volksnamen. Atjeh: Bajah — Bat.: Baïs — Mal.: Bajas, Ba- 

 jèh (Banka), Lamakor (N. W. Born.) — Minangk.: Pinang 

 bajèli. 

 Palm als de vorige en daaraan botanisch zeer na verwant, voor- 

 komend in het westelijk deel van den Archipel op hoog gelegen ter- 

 rein langs waterloopen. Volgens De Clercq (No. 2486) zou hij in 

 waarde overeenkomen met O. filamentosum, doch volgens Ridley 

 (Mal Timmerhoutsoorten, bl. 107) heeft hij veel zachter, onbruik- 

 baar hout, Ook Burn Murdoeh (II, bl. 11) zegt, dat de houtlaag 

 zacht is. *w 



Het palmiet wordt door Beccari (Wanderings in the great forests 

 of Borneo, bl. 69), hoog geroemd en moet inderdaad zeer lekker zijn. 



