ARECA — ELAEIS. 413 



beschrijft Rumphius (I, b!. 38) als een palm hooger doch ranker van 

 stam clan Areca Catechu, in het wild groeiend zoowel omtrent het 

 strand als in het gebergte, want hij wordt overal gezaaid door de 

 vleermuizen, die azen op de dradige", maar sappige en zoete bolsters 

 der vruchten; op Boeroe is hij algemeen. 



Het buitenste hout is ruim een vinger dik, eerst wit doch later stam. 

 ros, wat harder dan van den pinang en gemakkelijk te splijten. Het 

 komt waarschijnlijk in waarde overeen met dat van Pinanga punicea. 



De zaden, ter grootte van een olijfpit, kunnen desnoods bij de si- zaden, 

 rili worden gebruikt, doch zijn vrij bitter. Ook zeggen de inlanders, 

 dat die ze te veel eten scheuren in de voetzolen krijgen (Rumph.). 



In het Museum: Zaden. 



21/654. Areca pumiia bl. 



Volksnamen. Soend.: D jambe rende. 

 Sierlijke, 4 a 5 M. hooge, niet-uitstoelende miniatuur-pinangboom 

 met een stammetje ter dikte van 2 a 3 cM., in West-Java vaak aan 

 te treffen op de inlandsche kerkhoven. Ook in Zuid-Sumatra wordt de 

 var. montana miq. (pidji of pinang pidji, Mal. Palemb.) met voorlief- 

 de geplant op de inlandsche graven. De kleine, zeer fraaie, kers- 

 roode vruchten worden zoowel hier als op Sumatra gebruikt ter vruchten. 

 vervanging van pinang: zij zijn echter in West-Java duurder dan 

 deze, omdat zij gezocht zijn bij de chineezen voor het huisaltaar. 

 In het Museum: Vruchten, zaden. 



21/654. Areca triandra roxb. 



Volksnamen. Lamp.: Boering oetan. 

 De door Beccari als A. triandra gedetermineerde boering oetan 

 uit de laagvlakte der Lampongsche Districten werd mij beschreven 

 als een dwergpalm, 1.50 a 2 M. hoog, met een stammetje ter dikte 

 van een kinderpols, waarvan het palmiet te eten wordt gegeven aan Paimiet 

 karbouwen met een mager, ziekelijk voorkomen en het zaad gebruikt zaden, 

 wordt ter vervanging van pinang. 

 In het Museum: Zaden. 



21/656. Elaeis guineensis jacq. 



Volksnamen. Afrikaansche oliepalm, Oelpalme, Oilpalm — 

 Mal.: Këlapa bali (Lampongs) — Soend.: Salak minjak — 

 Jav.: Klapa sawit, K. séwoe. 

 Fraaie vederpalm, tot 18 M. hoog en gewoonlijk 20 a 25 cM. — zel- 

 den meer dan 40 cM. — dik, waarvan de stam bezet is met de restan- 

 ten der afgevallen bladstelen en, aan zich zelf overgelaten, bedekt 

 wordt door een kleed van epiphyten. Volgens Van Romburgh's Aan- oude proeven. 

 teekeningen Cultuurtuin is hij in 1848 op Java ingevoerd en sinds 

 1854 door 's Lands Plantentuin over Indië verspreid, eerst als nut- 

 plant, in latere jaren alleen als siergewas. Als nutplant had hij aan- 

 vankelijk geen blijvend succes, noch bij de bevolking, nóch op de 

 landerijen waar er aanplantingen van werden aangelegd. De ge- 

 schiedenis dezer oude proeven, geput uit archiefstukken en versla- 

 gen, is geschreven door Hunger (Historisch onderzoek over den Olie- 

 palm in Ned.- Indië, 1917), die tot de slotsom komt, dat de cultuur 

 als zoodanig een succes moet zijn geweest, doch dat de toenmalige 

 cultuurautoriteiten doelbewust op mislukking zouden hebben aan- 



