ELAEIS. 415 



21/656. De kapitaaluitgaven voor een oliepalm-onderneming zijn laag ; de 

 ontginning behoeft niet zoo intensief te wezen als voor rubber of 

 thee en vele planters achten te kunnen volstaan niet kappen, bran- 

 den en het maken van plantgaten van bijv. 3x3 voet. Het rooien 

 der stronken en opruimen van al het hout is onnoodig, omdat de 

 oliepalm geen last heeft van wórtelschimmel. Hoofdzaak is zoo 

 spoedig mogelijk te zorgen voor goede drainage, daar stagneerend 

 water het gewas doet kwijnen. 



Voor het ontkiemen en kweeken moet worden gerekend op minstens 

 6 tot 12 maanden. Men zet de kiemplantjes op het kweekbed uit op 

 een afstand van een tot drie voet naar gelang men ze korter of 

 langer wil laten staan. Als men voornemens is de bibit een jaar 

 door te kweeken kiest men meestal 2x2 voet. Het uitplanten ge- 

 scheidt op 8 x 8, 9 x 9 of 10 x 10 M., de kleinste afstand wordt het 

 meest economisch geacht. Als catchcrop teelt men verschillende 

 koffiesoorten. Reeds vroeg moet worden begonnen met het aanaarden 

 der jonge boomen; omtrent het onderhoud dat zij verder moeten onder- 

 gaan heeft men nog geen ervaring. Een zeer moeilijk punt is het 

 al of niet opsnoeien van den jongen boom en het vaststellen van 

 het tijdstip waarop de bladeren na de vruchtzetting eventueel 

 moeten worden gekapt. De trossen, die in de bladoksels ontstaan, 

 kunnen n. 1. niet al hun vruchten tot vollen wasdom brengen ten- 

 gevolge van den druk die op hen wordt uitgeoefend door het voeden- 

 de blad, zoodat vroeger of later dat blad moet worden weggekapt, 

 tenzij het mogelijk is door opsnoeien in den jeugd de hooger zit- 

 tende bladeren gelegenheid te geven door te zakken. Verder moeten 

 de stelen der bladeren die hun rol hebben vervuld vlak langs den 

 stam worden weggesneden, om dien vrij te houden van epiphyten en 

 ook dienen de uitgebloeide en gerijpte bloeiwijzen geregeld te 

 worden verwijderd. 



Volgens Ultée (Mededeeling No. 24 Besoekisch Proefstation, 1917) 

 rekent men, dat er een kleine twee jaar verloopen na het te kie- 

 men leggen van het zaad voor men den aanplant in den grond heeft. 

 De eerste vruchttrossen verschijnen op Sum. Oostkust reeds ander- 

 half jaar na het uitplanten en Ultée bezocht aanplantingen van 

 2h, 3 en 3h jaar, die meerendeels reeds in productie waren. In zijn 

 praeadvies voor de Eerste Zuid-Sumatra conferentie deelt P. J. S. 

 Cramer mede (bl. 31), dat ook in den selectietuin Bogor Redjo in 

 de Lampongs in een aanplant die pas anderhalf jaar in den vol- 

 len grond stond reeds een enkel exemplaar vruchttrossen had. In 

 het algemeen schijnt men echter eerst in het vijfde jaar na het 

 uitplanten op een geregelden oogst te mogen rekenen. In den be- 

 ginne zijn de trossen klein, doch meermalen reeds talrijk. Op Sum. 

 Oostkust zijn exemplaren van 2\ jaar met 5 tot 10 rijpe trossen 

 geen zeldzaamheid ; aan een 3-jarigen boom telde Ultée ér zelfs 16 

 en in een aanplant van 3| jaar trof hij er aan met 20. Zeer waar- 

 schijnlijk gaat het aantal trossen achteruit als de boomen ou- 

 der worden, doch alsdan worden zij zwaarder, zoodat de opbrengst 

 niet behoeft te dalen. Gegevens ter berekening van de rentabili- 

 teit ontbreken vooralsnog, ook ter Oostkust van Sumatra; de oogst 

 kon nog niet in het groot fabriekmatig worden verwerkt, omdat de 

 noodige machinerieën tengevolge van den oorlog niet konden worden 



