446 



ARACEAE. 



Lasia spinosa thw. ( L. aculeata lour., L. hetero- 



p h y 1 I a schott, L. Z o 1 1 i n g e r i i schott). 



Volksnamen. Mal. : Galirgali (S.W.K.), Njambing (Ratav.) 



— Soend. : Sampi — Jav. : ? Sambëng. 

 Opgerichte, gestekelde moerasplant, 0.80 tot 1 .40 M. hoog, met zeer 

 veranderlijke, pijl- of spiesvormige bladeren. Van der Burg (Ge- 

 neesheer III, bl. 712) deelt mede, dat een aftreksel van den wortel 

 aan kraamvrouwen wordt gegeven en een afkooksel van wortel en 

 :n. kruid bij koliek. De fijngewreven bladeren bezigt men uitwendig 



tegen buikpijn, met water gewreven als omslag ook bij andere pijnen 

 (in de gewrichten en in de beenen). Volgens Hasskarl (Het Nut, 

 No. 791) worden de jonge bladeren afgekookt bij de rijst gegeten, 

 doch zijn zij scherp van smaak ; men treft ze te Batavia wel aan bij 

 de rondventers van groenten. Op Ceylon vormen de bovenaardsche 

 deelen (met uitzondering van de vruchten) een gezochte groente 

 van de inlanders ; de plant wordt daar volgens Trop. Agriculturist 

 Nov. 1917, bl. 261 op drassige sawahs wel speciaal geteeld. 



De bladeren en bloeikolven leveren volgens Greshoff bij distil- 

 latie blauwzuur. 



23/723. Amorphophallus campanulatus bl. 



Volksnamen. Op Java : Soewëg. 



Lang levend kruid, in blad zeer sterk gelijkend op een Tacca 

 (zie beneden), doch daarvan gemakkelijk te onderscheiden, doordat 

 de groene, met vele bleeke vlekken getijgerde, meer of minder ruwe 

 stengel gevuld en niet overlangs geribd is. In West-Java wordt 

 het wel eens, doch in Midden- en Oost-Java veelvuldig aangeplant 

 op de erven. Sollewijn Gelpke (bl. 233) zegt, dat te Toeïoeng Agoeng 

 daarvoor de zindelijkste plekken worden uitgekozen, omdat de Javaan 

 gelooft, dat dit gewas giftige eigenschappen krijgt als het niet wordt 

 schoon gehouden. Als plantmateriaal bezigt men de knolletjes 

 (ganong), die op den hoofdknol ontstaan tijdens het uitputten door 

 de vruchtzetting ; men laat voor dat doel de noodige planten door- 

 groeien. Na vijf maanden ongeveer, als het blad afsterft en vóór 

 den bloei, worden de knollen gerooid. Vorderman merkte op, dat 

 in Bagelen, waar soewëg veel wordt gegeten, de knol steeds omgekeerd 

 wordt geplant, naar men zegt om het ontwikkelen van de bloeiwijze 

 te vertragen. Dit geschiedt niet alleen daar, doch over geheel Java 

 en die wijze van planten bleek mij zelfs bekend te zijn te Batavia, 

 waar men aan de soewëg niet veel waarde toekent. 



On Java wordt de afgeplat bolvormige knol gebruikt voor dezelfde 

 doeleinden als Colocasia esculenta, voor sajoer, kolak, e. a. ver- 

 snaperingen. Een speciale toebereiding wordt er niet voor vereischt: 

 de Heer Backer deelde mij zelfs mede, dat in Pekalongan de 

 geschilde knollen rauw zouden worden gegeten. Medicinaal worden 

 zij volgens Dr Boorsma tot pap gestooten aangewend als tapel op 

 den buik tegen verstopping, 

 vorm. Amorphophallus campanulatus komt over geheel Java ook in 



liet wild voor in streken met krachtigen oostmoesson van af de laag- 

 vlakte tot op 800 M. zeehoogte, plaatselijk vaak zeer talrijk. De 

 wilde, waarvan de bladsteel zoo ruw is als een rasp, draagt op Java 

 namen die ook aan andere wildgroeiende A. soorten worden toegekend, 



