ANANAS. 463 



geeft. Onder welke namen die elders in Ned.-Indië bekend zijn is nog 

 niet vast te stellen, evenmin als bij pisangs, mangga's, djëroeks, enz. 

 De zoetste en geurigste, doch niet de saprijkste in Indië geteelde 

 variëteit is de nanas bogor, ook wel nanas nambo genoemd naar 

 kampong Nambo op Tjiomas, die ze in groote hoeveelheid en in 

 voortreffelijke kwaliteit voortbrengt. Zij is uitwendig gelijkmatig 

 bruingeel; de afzonderlijke vruchtjes, die tezamen de schijnvrucht, 

 de ananas, vormen, zijn meer uitspringend en hoekig dan bij de ande- 

 re soorten ; zij is zeer fijn van vezel. Volgens het Verslag omtrent 

 's Lands Plantentuin over 1871 is de nanas bogor ingevoerd uit 

 West- Indië Zij wordt door den inlander aangeplant op Tjiomas op 

 de helling van den Salak tusschen 550 en 700 M. zeehoogte. Geteeld 

 daar beneden of daar boven worden de vruchten kleiner en minder 

 lekker en is de cultuur niet loonend. De bodem bestaat uit een 

 bruinachtige klei vermengd met vrij veel zand. Als de lekkerste 

 verscheidenheid wordt op Tjiomas zelf de nanas noenggal genoemd, 

 die zich onderscheidt door het geringe aantal uitloopers, zoodat 

 de plant meer op zich zelf blijft staan. Deze n. noenggal behoudt 

 haar goede eigenschappen alleen indien zij wordt voortgeplant door 

 worteluitloopers; op andere wijze vermenigvuldigend verkrijgt men 

 vruchten nagenoeg gelijk aan de gewone nanas bogor. Met n. noeng- 

 gal, afkomstig uit de beste tuinen van Tjiomas, zijn elders proeven 

 aenomen doch nooit gaven deze zulke superieure vruchten als op 

 het land 'van waar zij afkomstig waren. In de omgeving van Palem- 

 bang komt een vorm voor, die veel van n. noenggal heeft. 



Nanas kampong of n. djawa is op overig Java de meest algemeene; 

 zij is roodgeel, plomper van uiterlijk dan nanas bogor en ook inwendig 

 grover van bouw. Zii is echter sappig en geurig en wordt voorna- 

 melijk van November tot Februari aangeboden (Kendal, Malang). 

 Nanas tambaga gelijkt in uiterlijk sterk op de voorgaande, doch 

 onderscheidt zich daarvan door de donkergroene kleur der vruch- 

 tjes; de dekschubben zijn echter bruinrood. Zij is geuriger dan de 

 vorige en komt óók voornamelijk in den regentijd ter pasar. 



Nanas hècljo gelijkt in vorm op n. bogor, doch is meer rond; uit- 

 wendig is zij lichtgeel, zweemend naar groen. 



Nanas djipan heeft bonte bladeren en een groot aantal spruiten 

 onder de vrucht. Hoewel nog zeer goed eetbaar, is toch de kwali- 

 teit minder dan van de vorigen. . 

 Nanas miniak heeft stekellooze bladeren; de groene vrucht is 

 sappig, doch 'smaak en geur zijn volgens Boorsma niet bijzonder. 

 Nanas atjèh is een groote, vrij zeldzame soort, volgens Wigman in- 

 gevoerd van Singapore en daar het best geacht om te conserveeren. 

 Zij is hier sappig en zoet, doch bezit weinig geur en is grof van vezel 

 als n. kampong. 

 Nanas konctè is niet meer dan een monstruositeit en 

 Nanas boewaja of n. paoar is de oneetbare, groote roode, sterk 

 gestekelde vorm, die hoog opgroeit en daarom vaak voor pagers 

 wordt gebruikt. 



Eenige andere, zeldzame, variëteiten worden hier voorbijgegaan. 

 De Vereeniging Ooftteelt voerde omstreeks 1900 verschillende be- 

 roemde buitenlandsche variëteiten in, doch ernstige proeven zijn er 

 niet mee genomen en van een eenigszins belangrijke verspreiding is 



