ALLIUM — CORDYLINE. 475 



ngondo), lasoena mopoeti (ponos.), dansoena poeti (t.s.), lasoena koelo 

 (tb.), lansoena poeti (t.1.), lansoena koelo' (t.i.), lasoena boedo (tonsaw.) 



— Gorontalo: pia mopoeti — Bvvool: pia mopoeti — Mak.: lasoena kèbo 



— Boeg.: lasoena poetè — Roti: laisona mabotéik, l. kabotéik (dial.) 



— Timor: Ikalpèo foléoe — Boeroe: kosai boti (Masarete) — Noef.: 

 bawa pioeper — N. Halmah.: bawa da are' (Gal.), bawa i arêké (Tob.) 



— Ternate: bawa boboedo — Tidore: bawa iso. 



Allium Schoenoprasum linn., de bieslook, graslook, ciboulctte, 

 civette, Schnittlauch, chives, algemeen bekend als lokio (Mal.), in 

 Palembang als ganda isi, Soend.: langkio, is hier waarschijnlijk in- 

 gevoerd uit Oost-Azië. De kleine, langwerpig ronde, witte en vaak 

 glazige bollen staan bij oude planten in zeer groote hoeveelheid 

 opeen gedrongen; de holle, grasachtige en grasgroene, kantige blade- 

 ren zijn over hun geheele lengte nagenoeg even dik. Van langkio 

 worden de bolletjes gebruikt, vooral om in azijn in te leggen. 



Volledigheidshalve moet ten slotte nog melding worden gemaakt 

 van een uisoort, ingevoerd onder den waarschijnlijk foutieven naam 

 Allium angolense baker, door Van Heiten in Teysmannia 1915, bl. 

 217 aangeduid als een soort sjalot, grooter, doch minder sterk dan de 

 gewone hier geteelde. In den Cultuurtuin is zij uitgestorven en ik 

 heb haar niet gezien. In Pemimpin pengoesaha tanah van Juni 1915 

 spreekt echter Wijs van een soort roode uien, aanzienlijk grooter 

 dan de gewone bawang mérah, in de Preanger bij Patjet en Tjima- 

 tjan bekend als bawang kabongan. Deze is minder gewild, omdat de 

 bollen bij de bereiding veel vocht verliezen, zoodat men taaie, per- 

 kamentachtige vliezen overhoudt. Het komt mij niet onmogelijk 

 voor, dat dit de door Van Heiten bedoelde ui is. 



Cordyline fruticosa backer (Calodracon Jacquinii 

 planch., C. ter min al is planch., Cordyline Sie- 

 beri kunth, C. term in al is kunth, Dracaena 

 term ina lis linn., Taetsia fruticosa merr.). 

 Volksnamen. Limietstruik, Orenzdraclienbaum, Lily palm — 

 Atjeh: Bak djoewang, Laklak — Bat.: Kalindjoehang (karo), 

 Katoenggal (karo), Lindjoewang, Silindjoewang (toba) — Men- 

 tawei: Bobolo — Mal.: Andong (Batav.), Daoen ngasi (Amb.), 

 Djcdjoewang, Djoewang-djoewang, Endjoewang (Besemah), 

 Lëndjoewang, Randjoewang (W. Born.), Sëndjoewang, Toen- 

 djoeng (Palemb.) — Minangk.: Andjiloewang, Djiloewang, 

 Landjoewang, Lindjoewang — Lamp.: Andêroewang — Daj.: 

 Rèndjoewang, Sabang, Sawang (Ngadjoe) — Soend.: Han- 

 djoewang — Jav.: Andöng, Endong — Kangean: Kadjoe oerip 



— Bali: Andong, Endong, Handwang — Sangi: Tawaoeng — 

 Alf. Minah.: Tabaoeng (bant.), Popopok (t.1.), Tawa'ang (t.t.) 



— Gorontalo: Tabongo — Bwool: Tabongo — Barèe: Kondo- 

 roeangi, Soi — Mak.: Palili, Siri — Boeg.: Panjaoerëng, Siri 



— Alf. Ceram: Ai hoeroe — Alf. Amb.: Weloega (Hila), We- 

 roesisi, Wersingin — N.N. Guinea: Jasir (Berik) — N. Hal- 

 mah.: Pitako (Gal.). 



Opgerichte, spaarzaam vertakte, zeer veranderlijke heester, 2 tot 

 4 M. hoog, verbreid over den geheelen Maleischen Archipel, op Java 

 niet wildgroeiend gevonden, doch van af de laagvlakte tot op 1800 



