ASPAR AGUS — SM ILAX. 479 



plant in de schaduw, bleek nochtans een wortelstelsel te hebben 

 gemaakt dat nat 6.7 Kg. woog en bestond uit een klomp van 460 

 wortels, ter dikte ongeveer van een vinger en ca 25 cM. lang, aan 

 beide einden toegespitst; deze wortels waren zeer vochtrijk en 

 herinnerden rauw in smaak aan koolrapen, maar eenigszins scherp. 

 Indien gekweekt in potten vormen zich worteltjes als de bek boen 

 der chineesche apotheken (zie onder Kaempferia angustifolia rosc). 

 In het Museum: Wortels, manisan. 



38/U51. Smilax australis r. br. 



Volksnamen. Mal.: Kajoe tjina oetan (Mol.) — Alf. Z. Ceram: 

 Saïfie maroeani (Loehoe) — Alf. Amb.: Asaïhe toeni. 



Pseudochina alba angustifolia beschrijft Rumphius 

 (V. bl. 437) als een klimmenden heester met lange stengels, groeiend 

 in het kreupelbosch niet ver van het strand. De wortels hebben groote wortels, 

 overeenkomst met Radix Chinae (zie de volgende soort), doch 

 zijn vol knobbels en zoo houtachtig en taai, dat men ze kwalijk kan 

 doorsnijden ; inwendig zijn zij licht ros. De smaaklooze, harde, 

 oude wortels worden in de Molukken gemengd onder gadoeng 

 tjina en voor het mannetje daarvan verkocht ; op Ternate gebruikt 

 men ze bij gebrek aan het chineesche product in de plaats daarvan, 

 doch neemt dan een dubbele dosis. Zoolang de wortels nog jong en 

 malsch zijn. kunnen zij gekookt worden gegeten ; men vindt ze echter 

 weinig, doordat de wilde varkens er op azen. 



De ijl gedoomde stengels zijn zeer glad, taai en houtachtig, een stengels, 

 penneschacht dik, bleekgroen van kleur. Zij zijn zoo sterk, dat men 

 ze met de handen niet kan breken, doch als men ze buigt of draait 

 splijten ze licht. Zij worden gebruikt voor vlechtwerk in de plaats 

 van bindrotan ; de jonge toppen zijn eetbaar (Rumphius). 



Smilax australis is waarschijnlijk slechts een vorm der polymorphe 

 S. zeylanica linn. 



38/i 5i Smilax China linn. 



Volksnamen. Squine (fr.), Chinawurzel, Chinaroot — Mal.: 



Gadoeng tjina, G. sabrang — Mad.: Ghadhoeng tambha, G. 



tjèna — Bima: Lèdé — Bare'e: Kajoe sina, Kasina — Mak.: 



Gadoeng — Boeg.: Gadoeng. 

 Het eertijds ook in Europa gebruikte rhizoom (Rhizoma Chinae) 

 is hier te lande, van Singapore aangevoerd, altijd op de pasars te 

 koop. Het wordt in gedroogden staat aangebracht en is in den regel 

 vrij wormstekig ; sommige stukken zijn gaver en bezitten een hoorn- 

 achtig voorkomen ; het zetmeel is hier verstijfseld, zoodat men zou 

 kunnen denken aan een poging tot conservatie door waterdamp of 

 heet water (Boorsma, Plantenstoffen 1, bl. 75). Voor het gebruik als 

 antisyphilitisch middel, zie onder Dioscorea hispida dennst. Tegen 

 dergelijke aandoeningen, vaak aangeduid als vormen van lepra, is 

 gadoeng tjina den geheelen Archipel door bekend, zelfs bij de bewo- 

 ners van Centraal Celebes (Adriani & Kruyt : De Bare'e sprekende 

 Toradja's dl I, bl. 415). In het Geneeskundig Tijdschr. v. N. I. dl II 

 bl. 277 wordt een geval vermeld van genezing van framboesia, door 

 acht dagen een aftreksel van het rhizoom met eenige kruiderijen 

 te drinken, gepaard gaande met het volgen van een streng dieet. 

 In het Museum: Rhizoom. 



