486 A.UARYLLIDACEAE. 



machines niet uiterst zuiver zijn gesteld, veel bladmoes achter, 

 zoodat het percentage tweede kwaliteit vezel ook uit dien hoofde 

 hoos; is. De dikkere bladeren van sisal blijven uit den aard der 

 zaak langer sappig en gaaf dan die van Cantala. Ook is sisalvezel 

 langer dan cantala, doch de laatste is fijner en soepeler en bij zorg- 

 vuldige reiniging zuiver wit; in sterkte staat zij evenwel achter 

 bij de andere. Deze, dus java-sisal, biedt grooter afzetmogelijk- 

 heid dan cantala en brengt gemiddeld een hoogeren prijs op, zoodat 

 het te voorzien is, dat zij in de toekomst nog meer dan thans op 

 den voorgrond zal treden. Voor cultuur enz. zie het onder A. Cantala 

 medegedeelde. In Pflanzer 1914, bl. 95 geeft Braun een literatuur- 

 opgave van de sisalagave in voormalig Duitsch Oost-Afrika. 



Standaardmonsters zijn ook voor java-sisal vastgesteld: een 

 kwaliteit A., verdeeld in lengten van 150 en 130 cM. en een kwali- 

 teit B., waarvan de lengte bij meting 130 cM. bleek te bedragen. 



In het Museum: Vezels. 



•10 1219. Agave spec. div. 



Behalve de reeds genoemde bestaat er nog een aantal agaves 

 die in haar vaderland, Centraal Amerika, vezels leveren. Verreweg 

 de belangrijkste daarvan is de reeds terloops vermelde 



Agave fourcroydes lemaire (A. e 1 o n g a t a berger, A. I x 1 1 i 

 hort., A. r i g i d a var. elongataen var. 1 o n g i f o 1 i a). Deze, 

 in het spaansch (Yucatan) als heneqaen, in het duitsch als weisser sisal 

 aangeduide plant, komt op Java niet voor, doch is in Yucatan de 

 eenige die in het groot wordt gecultiveerd. In Amerika en Europa 

 wordt de vezel gewoonlijk sisal genoemd of yucatan sisal; meer dan 

 90% van wat aan de markt komt onder den naam sisal is afkomstig 

 van deze soort. Op Java heeft men gemeend, dat de daar geteelde 

 sisal de hier genoemde was, maar die dwaling kwam op het Vezel- 

 congres van 1911 aan het licht. Dat Agave fourcroydes, thuis be- 

 hoorend in een droog, heet klimaat en op een lossen doorlatenden 

 kalkgrond, op Java met succes zou zijn aan te planten, acht V. Iter- 

 son (Verslag, bl. 43) niet waarschijnlijk, terwijl ook de vezel in kwa- 

 liteit achterstaat bij die der beide op Java geteelde soorten. 



N >g gering r ; s de actueel', waarde voor Indië van de volgende, 

 voor een deel in een subtropisch, uiterst droog klimaat (25 a 50 

 cM. regenval per jaar, ongelijkmatig verdeeld en veelal in den vorm 

 van zware buien neerkomend) in Noord-Mexico op de kalkformaties 

 i inde Agaves, die hier zouden worden voorbij gegaan, ware het 

 niet, dat van enkele vezelmonsters in het Museum aanwezig zijn en 

 de mogelijkheid niet geheel is buitengesloten, dat in vochtiger 

 streken voorkomende soorten te eeniger tijd voor de cultuur hier 

 van belang zullen blijken te wezen. De voornaamste worden binnen 

 het gezichtsveld van den niet-botanist gebracht door Dewey in het 

 Verslag Vezelcongres til I, bl. 120 e.v. 



Agave Deweyana trelease is stamloos, met ca 1.50 M. lange, 

 geelgroene, van randstekels voorziene bladeren; zij wordt tusschen 

 Vera Cruz en Tampico geplant. De vezelstof er van, bekend als huas* 

 teca henequen, tamaulipas henequen, zapupe de Huasteca, zapupe de 

 Tartoyuca ol zapupe verde, komt overeen mei tl ie van Agave Zapupe. 



Agave falcata engelm. var. espadina beroer, een kortbladige 



