488 



AMARYLLIDACEAE. 



vens omtrent mexicaansche vezels vindt men in Bcihefte 

 1903 zum Tropenpilanzer, bl. 221 (Endlich: Der lxtle und seine 

 Stammpflanzen). 



Furcraea gigantea vent. 



Volksnamen. Aloè vat (Mauritius), Giant lily. 

 Forsche plant met korten, dikken stam en sterk gestekelde bla- 

 deren, inheemsch in Midden-Amerika, hier vaak als sierplant gebe- 

 zigd (Backer). Zij is verspreid over alle tropische en subtropische 

 landen en vooral op Mauritius komt zij verwilderd en gekweekt 

 voor; de vezel uit de bladeren ontleent daaraan haar handelsnaam 

 mauritius hennep. In Van Romburgh's Aanteekeningen Cultuurtuin, 

 bl. 50 wordt de cultuur als vezelplant op Java aanbevolen en reeds 

 vóór 1892 bestond er een aanplant van op het eiland Batam van den 

 Riouw-archipel (Tijdschr. B.B. 1888, bl. 44). Latere proefnemingen 

 zijn beschreven in het Tijdschr. d. Ind. Mij v. N. & L. dl 56 (1896), 

 bl. 169 en Teysmannia 1899, bl. 476 en 609. In het groot is de cultuur 

 hier nooit gedreven: het vezelrendement bedraagt ca 2 % van het 

 bladgewicht en daardoor hebben de agaves op de mauritius hennep 

 een grooten voorsprong. Tot nieuwe proefnemingen is echter aan- 

 gespoord door de Redactie van Korte Berichten voor L. N. & H., die 

 aan een extract uit een artikel in Buil. Imp. Institute 1910, bl. 265 

 in haar nummer van 16 Jan. '1 1 (bl. 67) toevoegde, dat het zeer wel 

 mogelijk is, dat gronden, minder geschikt voor agave-cultuur, voor 

 mauritius hennep zullen blijken te passen en dat proefnemingen 

 in die richting gewenscht zijn, ook omdat de verhouding der markt- 

 waarden was gewijzigd, tengevolge waarvan de mauritius hennep, 

 die zich voor spindoeleinden beter leent, hooger prijs bedong dan 

 agave-vezel. Voor zoover mij bekend wordt evenwel Furcraea gigan- 

 tea in dezen tijd op Java niet als vezelgewas geplant. 

 /// hd Museum: Vezel. 



40/1229. Curculigo latifolia dryand. 



Volksnamen. Mal.: Dcioen boengkoes (Mol.), D. kora-kora 

 (Amb.), Këliangau (Banka), Umba (S.O.K.), Mëlingar (Ban- 

 ka) — Minangk.: Katari — Soend.: Marasi, Parasi. 

 Vormenrijk opgericht kruid, 0.40 tot 1 M. hoog, voorkomend in 

 schaduwrijke wildhoutbosschen, ravijnen en op ander beschaduwd, 

 vochtig terrein, in West- en Midden-Java tusschen 50 en 1100 M. 

 zeehoogte somtijds plaatselijk talrijk vertegenwoordigd (Backer). 

 Rumphius (VI, bl. 114) beschrijft het I n v o 1 u c r u m als een 

 kruid, dat steeds in groepen bij elkaar groeit, 3 a 4 voet — als het 

 in de schaduw staat wel 6 voet — hoog wordend. In het laatste 

 geval zijn de bladeren tot 3 a 3! voet lang. In de inlandsche huis- 

 houding zijn deze van groot nut óm allerlei vruchten en waren in te 

 pakken en te verzenden, want zij zijn dun, taai, minstens twee 

 handen breed, schuitvormig, van achteren en van voren toegespitst 

 en mitsdien zeer geschikt voor pakmateriaal (R.). Hasskarl's Nut 

 No. 700 vermeldt insgelijks, dal de bladeren van de marasi worden 

 gebruikt voor het inpakken van groenten enz. 



Op Borneo worden uit de bladeren vezels bereid. Reeds in 1880 

 berichtte Thiselton Dyer in Trimens Journal of Botany (bl. 219), 



