536 ZINGIBERACEAE. 



46 1337. Amomum gracile bl. 



Volksnamen. Mal.: ? Sërkoem (S.O.K.) — Soend.: Ela-èla — 

 Jav.: Ela-èla. 



Kruid, een ijlen stoel vormend van pink-, hoogstens vingerdikke 

 2 a 2.50 M. hooge stengels, op Java in de djatibosschen en elders 

 in de laagvlakte, op plaatsen waar de grond los en van goede kwali- 

 teit is, voorkomend in groepen van soms groote uitgestrektheid. 

 In de omgeving van Buitenzorg wordt het wel eens gecultiveerd. 

 :n. De kleine, door een ruwe schil omgeven vruchten worden soms 



als snoeperij gegeten en men treft ze gedroogd te Batavia aan in 

 den inlandschen medicijnhandel. Vorderman geeft in Geneesmiddelen 

 I op, dat zij worden aangevoerd van Buitenzorg, doch mijn infor- 

 matie's luiden, dat zij uit Bantam komen. Als zij rijp zijn ingezameld 

 is de smaak der zaden aromatisch en de geur kamferachtig. Zij worden 

 gekauwd bij misselijkheid en slechte spijsvertering. 



Te Batavia is nog een wat grootere, zeer ruwe soort verkrijgbaar 

 (die wel Amomum villosum lour. zou kunnen wezen), waarvan 

 de vrij lang gesteelde vruchten in trosjes van 2 tot 4 stuks bijeen 

 zitten. Deze wordt gezegd afkomstig te zijn uit Siam en staat bekend 

 als èla-èla tjina, chin.: tjoen sa djin. Zij heeft dezelfde kamfer- 

 lucht als de inheemsche, doch in veel sterker mate. 



In het Museum: Vruchten. 



46 1337. Amomum Hochreutineri val. 



Volksnamen. Soend.: Kilütir, Tjatjaboetan. 

 Kruid, mij van den Salak gebracht met de meedeeling, dat de wortel- 

 stokken en vruchten worden gebruikt als smeersel tegen lendenpijn. 

 In het Museum: Wortelstokken, vruchten. 



46/1337. Amomum pseudo-foetens val. 



Volksnamen. Soend.: Têpoes sigoeng. 

 Kruid, wildgroeiend gevonden in de bergwouden van West-Java. De 

 gele zaden hebben een witten, zoeten zaadrok (Valeton, Bulletin No. 

 XX du Jardin botanique) en de vruchten worden dan ook gegeten. 

 /// het Museum: Vruchten. 



40 1337. Amomum roseum benth. & hook. f. 



Volksnamen. Mal. Mol.: Galoba doerijang mérah, O. papoewa 



mérah — Tern.: Goloba papoea — Tidore: Golobè papoea. 

 Globba crispa rubra beschrijft Rumphius (VI, bl. 137) 

 als een kruid, 14 a 16 voet hoog, algemeen in de Molukken en ook 

 en. voorkomend op Celebes. De bijkans op den grond rustende, in tros- 



sen bijeen groeiende vruchten zijn zoo groot als knikkers, eenigs- 

 zins driehoekig en van boven afgeplat. De ij! met korte stekels be- 

 zette stevige schil is roodachtig, overgaande in vuilrood of vaal 

 als de vrucht rijp is en dan ook gemakkelijk in drieën te breken. 

 De inhoud bestaat uit drie zaadkoeken omgeven door een slijm 

 van aangenamen smaak (R.). 



De nog niet herkende, maar mogelijk tot dezelfde ondergroep 

 Geanthus behoorende Globba hatuana beschrijft dezelfde 

 (VI, bl. 138) als een grooten vorm van de roode gekrulde galoba, 

 groeiend op de noordkust van Ceram. In blad stemmen zij overeen 

 en de vruchttros komt insgelijks uit den grond, maar heeft den 



