AMOMUM — NICOLAIA. 537 



omvang van een kinderhoofd, terwijl de vruchten elk op zich zelf 

 wel drie maal zoo groot zijn als van Amomum roseum, eveneens 

 van boven afgeplat, maar bijna zonder stekels of pukkeltjes ; de schil 

 is vuilrood of vaal. Het slijm is waterig en zuur, zoodat de vruchten 

 rauw minder genietbaar zijn, doch de inlanders gebruiken ze in 

 plaats van citroenen om de vischsaus zuur te maken (R.). 



46/1337. Amomum stenocarpum val. 



Volksnamen. Simaloer : Kaol haol (Tapah). 

 Kruid, ca 3 M. hoog, op het eiland Simaloer aangetroffen in jong stengels, 

 bosch. Het sap uit de stengels wordt daar, met pidjar (ruwe borax) 

 gemengd, ingenomen als middel tegen „hoesten gepaard gaand 

 met opgeven van etter". De slijmige, rinsch smakende vruchten vruchten. 

 zijn eetbaar. 



46/i337a. Nicolaia atropurpurea val. (E ! e 1 1 a r i a a. t. & b.). 



Volksnamen. Lamp.: Këtimbang sëkala soeloh — Soend.: Hon- 

 dje hèdjo, H. laka. 



Kruid, ongeveer 4 M. hoog, een ijlen stoel vormend van ca 3 cM. 

 dikke stengels, kenbaar aan de bladeren, die aan den achterkant 

 bloedrood zijn gekleurd, en de ook in het stadium van rijpheid groen 

 blijvende vruchten. Het is inheemsen in Sumatra en wordt daar ge- 

 bruikt als de andere hondje-soorten: de jonge spruiten en bloemen 

 dienen ter vervanging van tamarinde en de vruchten worden als 

 snoeperij gegeten of geconfijt. In 's Lands Plantentuin geïmpor- 

 teerd zijnde, wordt deze plant thans ook in West-Java hier en daar 

 gekweekt om de vruchten, die wel zuur zijn, maar een smakelijke 

 manisan opleveren. In de omgeving van Buitenzorg wordt zij naar 

 de vruchten hondje hèdjo, doch naar de bladeren h. laka genoemd. 



In het Museum: Vruchten, confituur. 



46/1337 a. Nicolaia gracilis val. 



Volksnamen. Lamp.: Keümbang gadjah. 

 Kruid, 2\ a 3 M. hoog, in de Lampongs aangetroffen in de laag- 

 vlakte op drassigen bodem langs de beekjes in het bosch. De op 

 lange stengels staande rood gekleurde samengestelde vruchten, niet vruchten. 

 veel grooter dan een eendenei, smaken zuur, ook als zij rijp zijn, maar 

 worden in het bosch rauw gegeten. Bij de toebereiding van het eten 

 vervullen zij als andere hondje-soorten de plaats van tamarinde. 



46/i337«. Nicolaia Heyneana val. 



Volksnamen. Mal. Batav.: Hondje. 

 Kruid met kruipenden wortelstok, forsche 3 a 4 M. hooge stengels 

 en fraai karmijnroode, zich niet boven den grond verheffende, aan 

 de pinings (Hornstedtia) herinnerende en naar hondje riekende 

 bloeiwijzen. Het wordt in enkele exemplaren te Batavia gekweekt 

 als geneesmiddel voor karbouwen, die zonder kennelijke oorzaak 

 niet in staat zijn tot werken; in dat geval worden de dieren gewreven 

 met het sap uit de stengels, naar men zegt met succes. 



46/i337a. Nicolaia solaris horan. (Elettaria solaris bl.). 



Volksnamen. Soend.: Hondje warak. 

 Wild groeiend kruid als de andere hondjèsoorten, op den Salak 

 niet zeldzaam. De bloeiwijze verheft zich slechts weinig boven den 



