560 C ANNACEAE - MARANTACEAE. 



in September of October en dat de oogst acht maanden later valt. 



In Australië wordt het op betrekkelijk groote schaal geculti- 

 veerd ter bereiding van queensland arrowroot. Aanvankelijk heeft 

 men daar de west-indische arrowroot (Maranta) geplant naast Can- 

 na edulis, doch de laatste geeft er dooreen genomen vier maal zooveel 

 wortelstokken als de eerste en van hoöger zetmeelgehalte. De ei- 

 senen die beide aan den grond stellen zijn trouwens verschillend : 

 de Canna verlangt een zwaren, voedzamen bodem, terwijl de Maranta 

 lichtere, doorlatende gronden verkiest. C. edulis wordt in Queens- 

 land op verschen boschgrond tot 9 ft hoog : zij wordt uitgeplant 

 in rijen minstens 6 voet van elkaar en in de rij op Al ft. Een middel- 

 matige oogst levert 30 cwt zetmeel per acre ; de bereiding geschiedt 

 geheel machinaal. De samenstelling van het zetmeel verschilt practisch 

 niet van die van de west-indische arrowroot, doch desniettemin 

 is de prijs belangrijk lager (Queensland Agr. Journal Jan. 1912, bl. 

 44 en Juli 1918, bl. 32). 



.'/; hei Museum: Wortels, zetmeel. 



Canna orientalis hosc. ( = ? C. coccinea mill.). 

 Volksnamen. Bat.: Hosbé — Mal.: Boewah tasbéh, Sëbéh, Sigi- 

 sigi (Batav.) — Soend. : Sëbè, Sëbèh Tasbèh (de zaden) — Jav.: 

 Këmbang gëdang, Poespa midra, P. nidra. P.njidra — Mad.: 

 Tashbi — Bal.: Miloe-miloe — Sas.: Gëgoela — Alf. Minah.: 

 Kéla (bent.), Kontas (ponos.), Toeïs im iasitj (t. t.), Totombè 

 (t. t.), Woero (t. 1.) — Mak.: Boenga tasabè — Boeg.: Boenga 

 tasëbè — Tern.: Tasoebè. 

 De over den gansenen Archipel verbreide wilde canna beschrijft 

 Rumphius (V, bl. 177) onder den naam Cannacorus als 

 een kruid van 4 of 5 voet hoogte met kleine, roode bloemen welke 

 worden gevolgd door bij rijpheid in drieën splijtende vruchten, wat 

 grooter dan groene hazelnoten. In elk kamertje liggen 3 tot 5 zuiver 

 ronde, gladde, harde erwten, uitwendig zwart en van binnen wit. 

 Arme mohamedanen en katholieken maken daarvan bidsnoeren, waar- 

 toe zij de halfrijpe zaden verkiezen; men doorboort ze met een koper- 

 draad en laat ze daaraan hangen tot zij hard en zwart zijn geworden, 

 als wanneer men ze voor been zou aanzien (R.). Hasskarl's Nut 

 No. 784 zegt, dat de zaden worden gebruikt in de plaats van hagels. 

 Met eenige bericht aangaande medicinale toepassing van deze 

 plant vergezelde het in het Museum aanwezig monster ; het luidde, 

 dat een papje van de met water gewreven zaden op het voorhoofd 

 wordt gesmeerd tegen hoofdpijn. 

 In het Museum: Zaden. 



MARANTACEAE. 



Donax Arundastrum lour. (Actoplanes Ridleyi k.schum.. 

 D o n a x gr a nd is R4DL., Maran t a gra nd i s miq.). 

 Volksnamen. Bat.: Bonbon (dairi), Bomban — Simaloer: 

 Isoesoehoer (Tapah) — Mal.: Bëmban, B. boeroeng (Palemb.), 

 II. gadjah Minangk : Bamban, B. boekit — Lamp.: ? Limbang. 

 Opgerichte heester, tol 4 M. hoog, met langen, kruipenden wortel- 

 stok, waaruit een aantal rechte, grasgroene, tot '1\ cM. dikke sten- 

 gels opschieten, met zekerheid in den Archipel alleen bekend van 



