CANNA — HALÜPEGIA. 561 



Sumatra, waar hij in de benedenlanden algemeen is aan rivieroevers 

 en in de valleien. De stengels worden voor allerhande vlechtwerk stengcis 

 gebruikt gelijk die van D. canrtifprmis. 

 In hel Museum: Vlechtmateriaal. 



48/1364. Donax canniformis k. schum. 



Volksnamen. Mal.: Baniban, Moa (Menad.), Tongkat sétan 

 (Amb.) — Soend.: Bamban, Bangban — Jav.: Bamban,?Woe- 

 woe — Bal.: Këlangisan — Alf. Minah.: Moendoeng (bent., t. s., 

 tonsaw.), Eloesan ing kawok (t. 1.), Elocsan im bolai (t. t.) — 

 Goront.: Moendoeng in dano, Woewoedoe — Bwool: Boemono 

 — Barèe: Bomba — Mak.: Boeroeng, Oene bine — Boeg.: 

 Bampëng, Borong — West-Ceram: Tidoen toan — Z. Ceram: 

 Koeri, Loïn, Mata hinan, Nini, Toan — Alf. Amb.: Moa, 

 Moan, Nini (Hitoe), Nitoe atowai, Tinat — Oeliass.: Arima 

 (Har.) — N. Halman.: Bijawa (Gal., Tob., Loda), Bijara 

 (Mod.), Moa (Pagoe) — Tern.: Moa. 

 Heester als de voorgaande, doch minder forsch, ca 3 M. hoog, 

 verbreid over den geheelen Maleischen Archipel, op Java in de vlakte 

 en lagere bergstreken algemeen. Rumphins beschrijft hem (IV, 

 bl. 22) onder den naam Arundastru m als een in lage bosscha- 

 ges, heggen en valleien wild groeienden struik, opschietend met 

 vele rechte, in lange leden verdeelde stengels, vier of vijf voet lang 

 en een vinger dik, van buiten glad en grasgroen, van binnen met 

 een voos merg. De schil dezer stokken laat zich gemakkelijk ver- vlechtwerk, 

 deelen in riempjes, geschikt voor het naaien van atap, het vlechten 

 van korfjes en bindwerk waarvoor men anders gespleten bamboe 

 gebruikt (R.). Waar deze plant voorkomt worden de stengels gebe- 

 zigd voor vlechtwerk. Men schraapt van de versch gesneden stelen 

 de groene laag af, waardoor het oppervlak glanzend bruingeel wordt 

 en droogt ze vervolgens. Daarna worden zij gespleten en wordt de 

 zachte binnenlaag verwijderd, zoodat er harde, glimmende, dunne 

 strookjes overblijven. In de Preanger Regentschappen vervaardigt 

 men daarvan mandjes, koffertjes e. d., elders — zeer veel o. a. in 

 het Trenggaleksche — matten. 



Een papje van de jonge stelen met gember en koelit lawan gebruiken Medicinaal, 

 de makassaren volgens Rumph. tegen galbulten. Hasskarl's Nut 

 No. 157 vermeldt, dat het vocht uit de jonge stelen op slangebeten 

 en dat uit de samengerolde bladeren tegen oogziekte wordt aangewend. 

 In het Museum: Stengels, vlechtwerk. 



46/1366 a. Halopegia Blumei k. schum. 



Volksnamen. Mal.: Daoen biraroet — Jav.: Djlantir — Ka- 



ngean: Langkoewas. 

 Kruid, 30 tot 60 cM. hoog, met talrijke horizontale onderaardsche 

 uitloopers, waarvan de top aan het einde van den westmoesson aan- 

 zwelt tot een ei-bolvormig, door een dun geel velletje omgeven 3 

 of 4-ledig 1| a 2| cM. lang knolletje, dat een oog draagt, hetwelk 

 in het begin van den volgenden westmoesson uitloopt en een zelf- 

 standige plant vormt. Op Java & Madoera en op Kangean komt het 

 in streken met krachtigen oostmoesson voor beneden 300 M. zeehoogte 

 op zware gronden in beschaduwd terrein, vooral in djatibosschen, 



Nuttige Planten l. 36 



