Intusschen was Leverrier voortgegaan met de discussie dei- 

 door hem verzamelde waarnemingen. 



Hij begon met alle waarnemingen , die onzeker waren en ook 

 alle, waarbij niet beweging van een rond lichaam voorbij de 

 zon geconstateerd was, af te zonderen met het doel ze verder 

 builen beschouwing te laten. Tot deze laatste categorie be- 

 hoorde ook de waarneming van Weber op 4 April 1876, 

 daar deze geen beweging van het zwarte schijfje op de zon 

 waargenomen had. 



Na deze schifting hield Leverrier tien gevallen over waarin 

 de waarnemers eene ronde, zwarte vlek voorbij de zon hadden 

 zien gaan ; deze waarnemingen waren de volgende : 



6 Januari 1818 Capel Lofft. 



12 Februari 1820 Steinhübel en Stark. 



12 Maart 1849 Sidebotiiam. 



20 Maart 1862 Lummis. 



26 Maart 1859 Lescarbault. 



8 Mei 1865 Coumbary. 



6 Juni 1761 Scheuten. 



Juni en Juli 1847 Scot en Wray. 



10 October 1802 Fritscii. 



2 October 1839 Decuppis. 



Vijf van deze waarnemingen, namelijk die welke in Maart 

 en October gedaan waren , konden volgens Leverrier waarne- 

 mingen van ééne en dezelfde planeet zijn. De vijf andere waar- 

 nemingen zouden misschien later blijken voorbijgangen van eene 

 of meer andere planeten geweest te zijn, maar konden niet 

 aan hetzelfde lichaam toegeschreven worden als de waarnemin- 

 gen van Maart en October. Leverrier bepaalde zich dus voor- 

 eerst tot een nader onderzoek der vijf waarnemingen van Maart 

 en October , en berekende uit de door de waarnemers verstrekte 

 gegevens eene formule voor de beweging van eene planeet, met 

 een omloopstijd van 35,02 dagen, door welke formule deze vijf 

 waarnemingen vrij goed voorgesteld werden. (*) 

 (*) Later heeft Hind {Comptes Rendus 30 October 1876) medegedeeld, 



