photographien , die omstreeks 10 uur des voormiddags genomen 

 waren, eene kleine, ronde, door fakkels omgeven zonnevlek, 

 ongeveer op dezelfde plaats als waar Weber ruim vijf en een 

 half uur later zijn zwart schijfje gezien had. De Astronomer 

 Royal Airy maakte dit bekend in het tijdschrift » Nature" van 

 12 October 1876. 



Het bleek dus ten slotte, dat Weber toch niets anders dan 

 eene zonnevlek waargenomen had, die reeds in den voormid- 

 dag van den 4 den April op de zon zichtbaar geweest was. We- 

 ber's waarneming moet dus van de boven opgegeven lijst der 

 waarnemingen van intra-mercuriële planeten geschrapt worden 

 en kan voortaan bij de behandeling van deze hemellichamen 

 alleen ter sprake gebracht worden als een voorbeeld hoe voor- 

 zichtig men met het aannemen van dergelijke waarnemingen 

 moet zijn. 



Hoewel dus Weber's waarneming niets met de intra*mercu- 

 riële planeten te maken gehad heeft, zoo is zij toch door een 

 toevalligen samenloop van omstandigheden de aanleiding geweest, 

 dat onze kennis van deze planeten niet onbelangrijk vermeer- 

 derd is geworden, althans in vergelijking met hetgeen men 

 er vroeger van wist. Zij heeft in de eerste plaats de belang- 

 rijke discussie van Leverrier uitgelokt, waardoor een weinig 

 orde gebracht is in een wel wat wilden hoop van onzekere 

 waarnemingen, die meestal met gebrekkige hulpmiddelen door 

 minder goed geoefende waarnemers gedaan waren, en waar- 

 door men eenige aanwijzing gekregen heeft in welke richting 

 ongeveer moet gezocht worden i om althans een van die planeetjes 

 nader te leeren kennen. 



Ook is men er nu op bedacht geworden om betere hulpmid- 

 delen voor het waarnemen van de intra-mercuriële planeten 

 te zoeken. 



De zon geregeld met voor dit doel voldoende korte tusschen- 

 poozen met een kijker waar te nemen, zou een te tijdroovend 

 werk zijn dan dal men zoo iets van de • sterrekundigen ver- 

 wachten kan, die tegenwoordig zoo vele andere belangrijke, 



