72 



In het Istc deel van het jaarboek van het Mijnwezen van 1872, komt cenc 

 geologische beschrijving voor van de Residentie Djoedjakarta door bericht- 

 gever, en daarin is meer uitvoerig behandeld de bruinkolenvorming van 

 Kali Songo, en eene excursie over Nangoelan, Waddas en Pengaseli, naar het 

 grensgebergte met Bagelen, Sermo, Branti en Djoengrangau, 



Het door den heer Heringa bezochte gedeelte van de westelijke helling 

 van het gebergte ligt waarschijnlijk dicht bij de kalkrots Branti op de wa- 

 terscheiding; kalksteen en fossielen van beide vindplaatsen komen althans vol- 

 komen met elkaar overeen. 



De kalksteen van Kali-lo in Bagelen behoort alsdan tot het jongste lid 

 van dat gedeelte der tertiaire formatie, 't welk zich van de grens van Ba- 

 gelen tot aan de Pm/o-rivier uitstrekt en waarvan het oudste lid gevormd 

 wordt door de uummulieten voerende lagen van Kali Songo. 



De fossielen die uit de hooge spitse toppen van het grensgebergte worden 

 losgespoeld, en — zoo als te Branti — in menigte aan den voet van de veelal 

 vertikale afschuivings-wanden los aan den bodem worden aangetroffen, be- 

 staan voor het meerenbeel uit brokstukken koraal, en verder uit kernen van 

 een sterk gewelfde tweekleppige schelp en glad afgeronde conisch-spiraal- 

 vormige kernen van een gasteropood en voor een kleiner gedeelte uit zee- 

 appels: echinodermen. 



Van de koralen en schelpen zijn de vormen zoodanig afgestompt en uit- 

 gewischt, dat hunne juiste bepaling niel mogelijk schijnt, tenzij wellicht 

 voor een palaeontoloog van professie. 



De echinodermen echter hebben veel minder geleden en vooral de twee 

 exemplaren verzameld door den heer Heringa zijn nagenoeg gaaf en zeer 

 geschikt om nader gedetermineerd te worden. 



Volgens eene eerste vergelijking met de bij het bureau van het Mijnwezen 

 voorhanden hulpmiddelen meenen wij ze te moeten rangschikken tot de ge- 

 slachten Schizaster en Eupatagns beide zuiver tertiaire schepsels, voor het 

 eerst optredende in de ëocene afdeeling en nog levend voorhanden, ofschoon 

 zeldzaam wat het geslacht Eupatagus betreft. 



In verband tot hel door mij in het Djocdjasche waargenomene, behoort de 

 kalksteen van Kali-lo evenals die van Branti en Goenoeng Klier tot de jonge 

 tertiaire of pliócene afdeeling. 



Vindplaatsen van verkoolde, deels versteende en veel ijzersulfureet bevat- 

 lende boomslammen, in uiterlijk geheel overeenkomende met die, waarvan 

 door den heer Heringa monsters zijn verzameld en aan de Vereeniging ge- 

 zonden, zijn ook in Djocdja niet zeldzaam. 



Gewoonlijk liggen ze geheel geïsoleerd in trachieltuf ; te Koetjir echter in 

 lagen, die met de bruinkolenformatie van Kali Songo correspondeeren, uum- 

 mulieten en orbitoïden bevatten en vermoedelijk niet jonger zijn dan miöceen. 



